Viobes

Om half 8 werden we wakker na om middernacht naar bed te zijn gegaan. Een goede nachtrust dus.

Na nog even gekletst te hebben, stapte ik om 8 uur uit bed. Het was mistig, toen ik via de kortste route naar Nava liep. Bij de Panaderie haalde ik 2 stokbrood.
Op de terugweg kreeg ik een appje van Gera van Duijvenvoorde, die in mijn plaats de 100 Bruggenloop zou lopen.

Ze zou deze uiteindelijk volbrengen in 1.45, een goede tijd, want met alle korte klimmetjes en het keren en draaien is het een lastig parcours.

Mijn parcours kende meer hoogtemeters.

Bij ons weet je, dat als er mist hangt, het niet gaat regenen. In de bergen ligt dat een tikkeltje anders.Nu heb ik als kind geleerd, dat stelen verkeerd is.

Zeker pijpenstelen moet je laten. En laat dat nou net het geval zijn  in de laatste kilometer. Mijn trainingsjack en de rugzak liet ik in de serre uitdruipen voor ik het huis binnen stapte. Na het uitzweten stapte ik onder de douche met de eerste 7 kilometer in de benen.

Aan de ontbijttafel vulde ik mijn nuchtere maag met fruit en vers brood. Na het ontbijt begon ik aan "De achtertuin van het Achterhuis" van Gerard Kremer.

Ik hing de was op. Mijn dochter en haar vriend kwamen langs. Met zijn zessen aten we een bonenschotel met een paar stukken taart als toetje. De anderen gingen met de auto naar Ceceda, Ada en ik maakten in een rustig tempo een wandeling via Villamartin naar Viobes.

We hadden een klein buitje, maar liepen ook regelmatig in het zonnetje met prachtige uitzichten over de bergen rondom ons.

Om 6 uur waren we terug en hielpen Pedro en Sally om de koeien van de ene wei naar de andere te brengen.

Lepelaarsloop

Rond een uur of 6 werd ik wakker van donderslagen in de verte. Meestal komt een onweersbui dan snel naderbij, maar dit keer dreef deze juist van ons weg.

Bij de 100 Bruggenloop van vorige week had ik met Aad Kleijweg afgesproken om deze week samen een intervaltraining te doen in Cronensteyn. Zodoende zat ik om kwart over 9 op de fiets naar het huis van Aad, vanwaar we anderhalve kilometer naar het polderpark Cronesteyn toe liepen.

Bij het eerste bruggetje deden we een warming up om diverse spieren in het lichaam te activeren. Daarbij leerde ik een nieuwe oefening kennen, die ik bij de droogtrainingen komend seizoen zeker ga gebruiken. Het wentelen is een verrassende oefening, waarbij veel spieren aan bod komen. De trainingsmaten van IJVL en VIJL zullen er ook mee te maken krijgen!
Gedurende ruim 30 jaar was Cronesteyn een vast onderdeel van de droogtrainingen, dus ik heb er heel veel voetstappen liggen. Vandaag zou er weer zo'n 6.000 aan toegevoegd worden. 

Om te beginnen begonnen we aan een kilometer redelijk voluit. Aad zou rond de 4.40 uitkomen, ik rond de 5 minuten. De werkelijkheid was ietwat anders. Aad kwam op 4.18 uit, ik op 4.38. En dat bij een marathontraining....
Daarna dribbelden we een kilometer om weer een snelle kilometer erop te laten volgen, waarna we dit nog een keer herhaalden. Met 4.35 en 4.38 kwam de gelijkmatigheid van een langeafstandsloper er goed uit.

Over het schelpenpad langs de Vliet liepen we naar het met daslook begroeide gedeelte, waar de lepelaars in de bomen hun nesten hebben. Hier wandelden we.

Je moet de foto's vergroten om de lepelaars goed te zien.
We liepen naar het huis van Aad, waar we in de tuin in het zonnetje koffie en thee dronken. Het was dan ook echt lenteweer geworden.

Koningsdagloop

Na de 100 Bruggenloop van donderdag was het op vrijdag oppasdag in Rotterdam. Na een halve marathon pak ik altijd een rustdag en op een natuurlijke wijze had ik deze met spelen met de kleinkinderen, een wandeling naar de dichtstbijzijnde bibliotheek en veel voorlezen.

Vanmorgen regende het op deze Koningsdag behoorlijk hard.

Daar ik gravin Ada van Holland beloofd had om de thuis opgekweekte tomatenplanten naar haar volkstuin te brengen was er een kleine complicatie. 

De fietstas was geen optie, dus ik huurde voor de eerste keer sinds 2 jaar een auto van Greenwheels. 

Onder moeders paraplu wandelden we naar de standplaats toe.

We reden naar huis en laadden de planten in, die we naar de volkstuin brachten. Het was op deze Koningsdag niet bepaald een Koninginnenrit.

We reden nog even langs mijn schoonmoeder om wat planten af te geven en reden terug naar de standplaats. Inmiddels was het droog geworden.
We wandelden naar huis, dronken koffie en thee en fietsten naar de volkstuin. Terwijl mijn vrouw haar groene vingers aan het werk zette, vond ik het tijd om mijn benen te laten spreken.

Op het warmst van de dag begon ik aan de Koningsdagloop van ruim 6 kilometer. Vanaf ons huis liep ik zoveel mogelijk langs de rand van de Stevenshof. 

De halve marathon van eergisteren had ik goed verteerd. Het lopen ging soepel. Volgens mijn marathonschema is morgen weer een 10 kilometer aan  de beurt. Het is dan precies 2 weken voor de Leiden Marathon.

100 Bruggenloop

Met het oog op de Leiden Marathon had ik met "Krasse knar" Aad Kleijweg afgesproken om de 100 Bruggenloop als parcours te gebruiken.

Het parcours was door de vele bruggetjes en het vele keren en draaien net wat zwaarder dan een gewone loop van dezelfde afstand, maar dat was ruim 2 weken voor de marathon juist goed bij de laatste lange loop.

Na een frisse start van de dag fietste ik naar het centrum van de Sleutelstad, waar ik de fiets bij Jaap de Gorter stalde. Daar pikte ik het parcours op en liep naar Aad toe waarna we over een zevental bruggen naar de Hortus Botanicus liepen.

Het was niet mogelijk om alle bruggen van het officiële parcours te lopen, dus af en toe pakten we een brug, die niet in het parcours zat, om toch de 100 vol te maken.

We slingerden onder een bewolkte hemel door onze prachtige binnenstad. Ter hoogte van de Zijlpoort kregen we de enige regenbui van de dag te verstouwen. We waren natter van het zweet dan van de regen.

Na de eerste lus liep Aad naar huis met 66 bruggen achter zich. Ik ging verder met nog een derde van het aantal te gaan. Nu begon de blaas zich wel te melden, dus ik ging op zoek naar een plek, waar ik de blaas kon legen. Ik kwam daarbij langs het Leger des Heils.

Als de nood het hoogst is, is de redding het meest nabij!
Hoewel het toiletgebruik bij het Leger des Heils gratis is, betaalde ik met een briefje van 5. Zij zullen het geld niet over de balk gooien, maar nuttig besteden. Bovendien is een bon voor wildplassen een stuk hoger.

Na de bui was het een stukje warmer geworden. Het was een prima temperatuur om het laatste stuk van de 100 Bruggenloop te volbrengen.

Met de rondenteller, die ik normaliter gebruik om de rondjes in IJshal De Vliet te tellen, had ik het aantal bruggen bijgehouden. Het waren er precies 100.

Na nog wat boodschappen gedaan te hebben bij "De Helianth" fietste ik naar huis, waar ik me douchte. De bont en blauwe teen had de halve marathon goed doorstaan.

Naschrift: 's Avonds heb ik me ingeschreven voor de 19,5 kilometer op 22 september bij de 100 Bruggenloop.

Run-bike-run

Gisteren kreeg ik na de begrafenis van mijn schoonvader een laptop op mijn linkervoet. Deze lag onder mijn jas, die iemand op een stoel had gelegd. Ik ben niet zo gauw op mijn teentjes getrapt, maar dit voelde ik meteen. Thuis gekomen nam ik de schade op.

Met een gekneusde teen was ik er niet ongeschonden vanaf gekomen. Niet bepaald iets dat je ruim 2 weken voordat je de Leiden Marathon gaat lopen, op wil lopen.
Vanmorgen kreeg ik de eerste test. Ik zou een fiets ophalen, die Siebe gisteren gebruikt had om bij het dichtstbijzijnde station neer te zetten. Deze zou ik ophalen.
Het lopen was af en toe wat gevoelig, maar in het algemeen kon ik goed en pijnloos door blijven rennen. Een hoopvolle test.

Er stond een behoorlijke wind tijdens de loop van 5 kilometer naar het station, waar ik de fiets uit de rekken haalde. 

Ik fietste naar de school, waar Ada vrijwilligerswerk doet en zette het rijwiel in de stalling aldaar. Vandaar liep ik een kleine 4 kilometer naar huis toe. Onderweg kreeg ik op deze wisselvallige dag een buitje op mijn hoofd.

Met deze Run-Bike-Run had ik mijn marathontraining voor vandaag weer volbracht. Morgen wacht de 100 Bruggenloop. Als voorbereiding daarop fietste ik naar de Leidse binnenstad, waar ik bij Bever een nieuwe heuptas kocht. Het is niet handig als je onderweg je drinkflesjes kunt verliezen.
Na boodschappen gedaan te hebben op de Boerenmarkt en bij "De Helianth" fietste ik naar Aad Kleijweg. Met deze "Krasse knar" loop ik morgen een stuk van de 100 Bruggenloop.

In het zonnetje fietste ik met de boodschappen naar huis toe. 

100 Bruggenloop

Afgelopen zondag was de eerste officiële editie van de 100 Bruggenloop.

Door de coronabesmetting, die zich uitte in niet meer of minder dan een normale verkoudheid, kon ik onmogelijk meedoen met dit hardloopfestijn.

Nu had ik zondag ook niet de puf gehad om 19 kilometer te lopen, maar de uitdaging om deze Bruggenloop een keertje in mijn eentje te doen, die lag er.

Gaandeweg de week voelde ik, dat ik steeds meer "de oude" werd.

Vanmorgen beleefden we een koude start.

Door dit soort koude nachten en redelijk frisse dagen beleven we zowaar weer eens een periode, met temperaturen onder het maandgemiddelde!

Na de paar regenbuitjes beloofde het een mooie sportdag  te worden met prima temperaturen.

Na met mijn vrouw ontbeten te hebben, fietste zij naar de volkstuin, terwijl ik naar de Leidse IJshal reed. Daar stalde ik mijn fiets en trof een "Krasse knar" aan, die wat rondjes wilde schaatsen op de gladde ijsvloer.

Nu ben ik de beroerdste niet en ik liep over de eerste brug van de dag om aan de overzijde de ijzers van  mijn kluunschaatsen onder mijn Langlaufschoenen te klikken. Samen met Jaap Kroes reed ik zo'n 5 kilometer.

De spieren waren inmiddels aardig warm gereden, zodat ik kon beginnen aan de 100 Bruggenloop. Het was zo'n 500 meter lopen tot de Rijnsburgersingel, waar ik de route oppikte.

Vlak voor de Plesmanlaan had ik in een parkje mijn tweede brug al te pakken, voordat ik aan de Alternatieve 100 Bruggenloop kon beginnen.

In een marathontempo begin ik aan dit parcours met een A4-tje met daarop de routebeschrijving. Ondanks de meegenomen leesbril waren de lettertjes en cijfers eigenlijk net te klein voor mijn ogen.

Het kon niet uitblijven: een paar keer liep ik fout, zodat ik meer meters maakte dan gedacht. Dit hield wel in, dat ik later de kaart beter ging bestuderen. Maar ja, op een paar punten kwamen 2 of 3 routes bij elkaar. Welke kant moet je dan op?

Gelukkig koos ik de goede kant en via de Oude Singel liep ik naar de kermis op de Beestenmarkt.

Via de Rembrandtbrug liep ik naar de Rijn- en Schiekade, waar ik bij vrienden van het toilet gebruik kon maken. Langs de Witte en de Zoeterwoudse Singel kwam ik op het 10-kilometerpunt. Ik ging aftellen. In het Van der Werfpark nam ik een energiegelletje en daarna liep ik naar de sterrenwacht. 
Helaas kon ik niet het terrein van de Hortus Botanicus op, waardoor ik een drietal bruggen miste. Geen nood, want ik kon een tweetal bruggen over de gracht heen en weer lopen.

Eén brug over de Witte Singel lag eruit, dus liep ik de volgende heen en weer. Over het Rapenburg en de Steenschuur kwam ik bij de Nieuwe Rijn uit, waar de Koornbeursbrug lag, het eindpunt van de loop, maar ook het begin van nog een lus van 5 kilometer.
Via de Oude Rijn kwamen we in de hoek van het Singelpark, waar ik nog niet was geweest. Dat stelde mij wel voor een raadsel.

Voor hoeveel bruggen telt deze speelse brug mee?
Na via de Zijlpoort aan de andere zijde van de Zijlsingel gelopen te hebben, kwam ik bij de Meelfabriek de binnenstad weer binnen. Daar nam ik mijn tweede energiegelletje in het Singelpark. Ik raakte in gesprek met een wandelaar, die mij wees op een aardbeiboom.

Dat is weer eens wat anders dan een kauwgomballenboom.

Nu was het nog maar een tiental bruggen tot de finish. Mij restte nog de eerste kilometer van de 100 Bruggenloop.

Bij de Morssingel verliet ik de route om het laatste stuk naar de Leidse IJshal te lopen, waar ik na drieënhalf uur terug was. Met het fout lopen erbij kwam ik op een halve marathon uit. Het vele zoeken naar de juiste route kostte me ook aardig wat tijd.

En eerlijk gezegd: met het duurvermogen zit het wel goed, maar vandaag kon ik ook niet zoveel harder. Ik had vorige week überhaupt niet gedacht, dat ik nu al een halve marathon kon lopen.
En zo eindigde ik op de plek, waar ik vanmorgen begonnen was: op de brug in de Leidse IJshal!

Ellebogenwerk

Wie in het woordenboek zoekt, zal bij elleboog weinig vleiende spreekwoorden aantreffen.

"Met de ellebogen werken" betekent voordringen of vooruitkomen door andere mensen te benadelen, "Het achter de ellebogen hebben" achterbaks zijn.
Dat kun je van Annemiek van Vleuten niet zeggen. Ze startte vandaag bij het Wereldkampioenschap wielrennen met een gebroken elleboog na een harde val bij de ploegentijdrit afgelopen woensdag.

Niemand gaf een cent voor haar kansen. Maar dat is het leuke van sport.

Als knecht zat ze ineens in de kopgroep in de finale en wist Annemiek van Vleuten de regenboogtrui te veroveren.

Het is haar van harte gegund. Na de Giro d'Italia, de Tour de France en de Vuelta a España wint deze alleskunner ook het Wereldkampioenschap op de weg. 

Aanvankelijk had ik gedacht, dat Femke Bol dit jaar gezien haar gouden medailles op zowel de 400 meter hardlopen als hordenlopen dit jaar Sportvrouw van het jaar zou worden, maar op Van Vleuten staat dit jaar geen maat.
Maar goed, uit mijn nabije omgeving weet ik, dat wielrenners kunnen afzien als geen ander.

En dat zeg ik op het moment, dat de Halve marathon van Katwijk wordt gelopen, waaraan ik mee zou doen en waarvoor ik met een eenvoudige verkoudheid heb afgezegd. Maar ja, met corona mag je niet starten....

Vanmorgen fietste ik met Ada naar "De Helianth" voor de wekelijkse boodschappen. Uiteraard ging ik niet naar binnen, maar reed ik nog een blokje om, tot zij klaar was. Hierbij kruiste ik de wandeleditie van de 100 Bruggenloop.

Daarbij sprak ik heel kort met mijn oud-collega Annette, die een van de vele deelnemers aan deze loop door de mooie Sleutelstad was.
Mijn vrouw bracht de boodschappen naar haar ouders, ik bracht de boodschappen op deze regenachtige dag thuis.

Maar ja, we zitten dan ook in de herfst.