Balspelen

Vanmiddag had ik 2 schaatslessen van uiteenlopende aard. De eerste was de reguliere training van de kinderen van Oegstgeest. Na 2 weken rust in de Kerstvakantie werden deze lessen weer opgestart. Maar wat heet opgestart. Een aantal kinderen was bij de schaatslessen, die iedere morgen gegeven werden in de Leidse IJshal, regelmatig aanwezig.

Om de kinderen, die er niet bij geweest waren, wat meer zekerheid te geven op de smalle ijzers, begonnen we met de herhaling van wat basisoefeningen. Daarna schakelden we over op de balspelen.
We begonnen met jongleren, waarbij af en toe een bal op het ijs viel. Die moest uiteraard opgeraapt worden. Aansluitend schakelden we over op tennis.

In volgorde van opkomst kwamen handbal, voetbal, volleyballen en basketbal aan bod. Daarna moesten we een strandbal opblazen. Deze moest daarna omhoog gegooid worden en al schaatsend weer opgevangen.

We gingen biljarten, op een skippybal zitten, tafeltennissen en bowlen. Het uur vloog voorbij. Een uur, waarbij de kinderen ongemerkt een hele serie balansoefeningen hebben afgewerkt naast hockey en ijshockey, waarbij de slalom werd geoefend zonde pilonnen.
Zonder pauze kon ik door naar de tweede schaatsles op de buitenbaan. Nu betrof het een groep volwassenen. Een internationaal gezelschap van medewerkers van de Universiteit van Leiden.

Het gezelschap was derhalve zeer divers, van mensen, die goed konden schaatsen tot absolute beginners. Een viertal rekjes op het ijs markeerde dit. De oefeningen om hen aan het schaatsen te krijgen wist ik wel, maar de uitleg moest in het Engels.

Want ja, hoe zeg je middelpuntvliedende kracht in het Engels?

Maar met mijn jarenlange ervaring als trainer van beginnende schaatsers, wist ik ook deze groep in een uur tijd de basisbeginselen van het schaatsen bij te brengen. Aan het eind van de training waren alle rekjes verdwenen. Enkele beginnelingen schaatsten best heel aardig voor de eerste keer!
Uiteraard ging de meeste aandacht uit naar de beginnelingen, maar een paar ervaren schaatsers kon ik ook wat adviezen geven.
Iedereen stapte enthousiast van het ijs. En dat was ook de bedoeling. Bij mij staat schaatsplezier op de eerste plaats.

Maaldriftloop

Na het ontbijt was het stralend, doch winderig weer. Een ideaal moment om mijn wekelijkse duurloop af te werken. Ik trok mijn sportkleding aan en liep naar de Maaldrift toe via de containertunnel bij de Rijnlandroute.

Waar vroeger café "Maaldrift" stond, waar ik diverse keren met Bas, Joep en Tim gebiljart heb, sloeg ik linksaf en liep het smalle weggetje tussen we weilanden in.

Ik liep door tot voorbij de manege op het onverharde deel van de Maaldrift. Hier vandaan kun je KNMI-meetpunt Voorschoten in de weilanden zien liggen, waar het momenteel 8,5 graden Celsius is.

In het weiland zag ik een spierwitte zilverreiger rondstappen, die op zoek was naar prooidieren.

Via dezelfde weg liep ik terug. Na ruim 7 kilometer lopen douchte ik me, waarna ik het groente- en fruitafval met de fiets naar de volkstuin bracht, waar ik het in het compostvat deponeerde.

Daar kon ik zien, dat de handbaldames wereldkampioen geworden waren. En dat na 3 keer verloren te hebben. Dat zegt wel iets over de mentale weerbaarheid van onze handbalvrouwen.

Europa League

Het leuke van sport is, dat het zich niet altijd aan de verwachtingen houdt. Soms is er sprake van een positieve verrassing, soms juist van een onverwachtse domper. De afgelopen 24 uur was ervan beide sprake.

Gisterenavond werd Ajax in de Johan Cruijff Arena in Amsterdam gevloerd in de laatste groepswedstrijd van de Champions League door Valencia.

Vooraf kon het bijna niet meer mis gaan. "We" hadden immers in Spanje met 0-3 gewonnen en hadden aan een gelijkspel voldoende om naar de achtste finales door te stromen. Helaas lagen de Spanjaarden weer eens dwars en wordt Ajax "verbannen" naar de Europa League.
Waarom wordt er zo geringschattend over gedaan? Ruim 2 jaar geleden waren we er trots op, of wellicht is de Vlaamse uitdrukking "waren we er fier op" beter op zijn plek, dat voor het eerst sinds 2002 weer een Nederlandse club in de finale van een Europa Cup stond. Feyenoord won toen de Europa Cup II ten koste van Borussia Dortmund, Ajax verloor in 2017  kansloos van Manchester United.

Het is niet erg, als je een keer op je bek gaat. Het gaat erom, of je er lering uit trekt. Ajax heeft dat gedaan door meer ervaren spelers aan te trekken. Met een veredeld jeugdelftal wordt je geen winnaar van een Europa Cup, hoe talentvol de ploeg ook mag zijn.
Voor nu rest de Ajacieden slechts één ding: jezelf aanpakken.  Zelf moest ik mezelf ook oprapen na de mislukte poging om in 1996 de Elfstedentocht te rijden. Nog geen jaar later kon ik mijn gram halen, door de Tocht der Tochten wel te volbrengen.

Achteraf is het falen in februari het beste, wat me kon overkomen. Vanaf toen pen ik pas écht gaan trainen. Op tal van vlakken heb ik daar profijt van. De mentale kant van de training wordt vaak onderschat, maar voor mij was het niet halen van Ljouwert eens maar nooit weer!

Wat dat aangaat hebben de Nederlandse handbalvrouwen het goed begrepen. Als je drie keer verliest, waarvan twee keer op rij, en je weet je toch te plaatsen voor de halve finale van het wereldkampioenschap handbal, dan zit het mentaal wel goed.

Op een kampioenschap, dat zo bizar verloopt, kunnen ze zomaar het goud pakken. Kampioenen staan immers net een keer meer op, dan dat ze neergaan.

De nieuwe 5 Meihal

Deze week werd de eerste schets van de nieuwe 5 Meihal bekend.

Deze sporthal moet stedelijk en stoer worden. Dat klinkt als een Suske en Wiske-album.

Maar na jaren stilstand op het gebied van sportvoorzieningen maakt de Sleutelstad de komende jaren een flinke sprong voorwaarts.

Natuurlijk hadden we op een nog grotere sprong voorwaarts gehoopt en daar hebben we tot de laatste snik voor gestreden, maar er komen de komende jaren 3 mooie sportvoorzieningen bij, waar we blij mee mogen zijn. Op sportgebied zijn we de komende 35 tot 40 jaar niet meer het lijdende Leiden.

Dagje Delft

Het was een vreemde gewaarwording, toen ik om half 4 wakker werd. Het was al klaarlichte dag. Ik ging naar het toiletgebouw. De slaap kwam echter niet meer. Daarna deed zich het raadselachtige verschijnsel voor, dat Tim de Beer om 4 uur zijn bed al verliet.

Er bleek echter een logische verklaring hiervoor. Mijn horloge liep, maar had ruim 3 uur stil gestaan. Ik had toch langer geslapen dan gedacht. Om half 9 ontbeten we uitgebreid in de voortent.
Met Tim, Sheila en Ada ging ik boodschappen doen in Schipluiden. Met 3 tassen vol reden we terug met de auto, waarna ik met Bas en Tim bij "'t Middelpunt" ging reserveren voor 's avonds.

"We gaan op avontuur", zeiden we.
Via het jaagpad en de oude spoorbrug kwamen we bij het pontje, waarmee we onszelf met een kabel over de vaart moesten trekken.

Na een korte tijd op "Het Zonneveld" vertrokken we met zijn achten naar Delft. Bij Hodenpijl zagen we een groot spandoek met DIOS-lenteloop. Een kilometer verderop kwamen we langs de velden van handbalvereniging DIOS. De naam is hetzelfde als de voetbalclub, waar ik 11 jaar gespeeld heb: DIOS uit Nieuw-Vennep.

 In Delft keken we even rond in het station, maar het Delfts blauw, waarover de loftrompet werd gestoken, viel toch wel tegen.

 We stalden de fietsen in een onbewaakte stalling om aansluitend te gaan wandelen in het mooie centrum van Delft.
Tegenover het voormalige Legermuseum was een smal steegje met een tweedehandswinkel, waar ik de cd "The Greatest Irish Pub Music" kocht, terwijl Tim er met Doris Day vandoor ging.

Verderop aan de gracht was kralenwinkel "Lazuli", waar Ada een armband kocht en Sheila een armband.

We kwamen op een antiekmarkt terecht met tal van kraampjes met tweedehandsspullen, die tegenwoordig als vintage door het leven gaan.

We wandelden langs "De Waag", waar we menig folkfestival hebben bezocht en er de driestemmige versie van "Thijske" leerden van "Crackerhash".

Ook was er een souvenirwinkel, waar buiten rekken vol houten Noren en Friese doorlopers hingen voor de verkoop aan met name buitenlandse toeristen.

Van het bezoek aan de Grote Kerk zagen we vanwege de toegangsprijs van € 5,- af. We liepen door naar "Willem van Oranje", waar we koffie en warme chocolademelk namen met diverse soorten taart erbij. Hier schreven we een Delftsblauwe ansichtkaart naar Joep.

We wandelden langs de grachten en marktkraampjes om na een uur slenteren naar "'t Postkantoor" te gaan, een leuk Grand café in het voormalige postkantoor. Hier dronken we een biertje of een wijntje.

Terug bij het station pakten we de fietsen en reden via recreatiegebied Midden Delfland naar "Het Zonneveld", waar we via het kabelpontje veilig de overkant bereikten.

Na wat spullen gepakt te hebben, fietsten we naar Schipluiden om bij "'t Middelpunt" te gaan eten. Voor € 27,50 namen we een 5-gangenmenu met carpaccio, groene paprikasoep, kabeljauw, rundvlees met asperges en patat en tot slot een schotel met diverse soorten dessert.

Toen het begon te schemeren fietsten we terug naar de camping met 21 kilometer op de teller.

 

In de safaritent werd onder het zwoele stemgeluid van Doris Day nog wat gelezen en geschreven, maar vooral veel gelachen, net als tijdens de maaltijd in "'t Middelpunt" en op de terugweg naar huis, toen we ons verkneukelden om de springende lammetjes in de wei.

Dat deed ons denken aan Good old Sammie.

Papendal

Als lid van de Ondernemingsraad van Openbare Bibliotheek Katwijk ben ik in de loop der jaren diverse keren naar studiedagen geweest. Een aantal ervan vond plaats op Papendal.

De laatste keer waren we er samen met de Nederlandse hockeydames, een keer ervoor met de Handbalacademie. Toen konden we niet bevroeden, tot welke enorme hoogte de Nederlandse handbalsters zouden stijgen. Helaas leden ook de handbalsters aan de grootste kwaal van de Nederlandse topsport: in de finale gaat het meestal mis.

Ik heb daar geen last van. Bij mij gaat het ver voor de finale al fout. Bij handbal was dat op de middelbare school. Op "Porta Vitae" kregen we van gymnastiekleraar Theo de Cock in de zomermaanden veelal andere veldsporten dan voetbal: hockey, honkbal en handbal.
Nu ben ik niet voor handballer in de wieg gelegd. Bij deze sport is het handig als je goed kunt sprinten, maar ook als je lang bent om boven de tegenstanders uit te komen als je wilt gooien. Ook een groot postuur en pure kracht is een voordeel. Als kleinste jongen van de klas paste ik niet in dit profiel. In de verste verte niet. Daar woog mijn enige voordeel, linkshandigheid, absoluut niet tegenop.

Ik wens de handbalvrouwen veel succes toe op weg naar Rio en vooral ook bij de Olympische Spelen in Rio de Janeiro.