Padel

Na de sluiting van IJshal Leiden op 26 maart 2026 en de overdracht van het leeggeruimde pand aan de verhuurder ruim een maand later, heeft Vondellaan 41 een jaar of 3 dienst gedaan als garage. Hier werden bestelbusjes aangepast aan het  soort materiaal, dat er mee vervoerd zou gaan worden.
Dit in afwachting van de sloop van het gebouw om plaats te maken voor een appartementencomplex op deze plek. Dit project is getooid met de naam “Vondel en de Zwaan” betreft 580 woningen.
Daar bouwprojecten nogal eens een kwestie van lange adem zijn gezien alle procedures en aanbestedingen, die moeten worden doorlopen, is er ineens een nieuwe bestemming voor de voormalige Ton Menken IJsbaan gevonden, exact 50 jaar nadat de bouw na het slaan van de eerste paal op 15 mei 1976 door Olympisch kampioen Piet Kleine op gang was gekomen.

In juli 2026 kwam er een indoor padelbaan. Padel is een snel groeiende sport. Het lijkt een combinatie van tennis en squash. Het veld is 25% kleiner dan een tennisbaan. Nadeel is wel, dat de klappen veel meer lawaai maken, dus omwonenden zijn minder blij met de komst van een padelbaan.

Wat dat aangaat is de komst van een indoor padelbaan een uitkomst. Buiten hoor je er niets van. En het mooie hiervan is, dat de Ton Menken IJsbaan, ooit gebouwd voor 25 jaar, na 47 jaar trouwe dienst als schaatsbaan op de valreep toch nog een andere sportbestemming krijgt. De cirkel is hiermee rond.

Sporten

Na de kletsnatte donderdag was het vandaag gelukkig droog.

Rond half 9 fietste ik na het ontbijt naar IJshal De Vliet voor de laatste ochtend van het vakantieschaatsen in de Herfstvakantie, die inderdaad zeer herfstig verliep.



Op de andere banen werd ook flink gesport, dus was het thema simpelweg: Sporten!

De opkomst was met 15 kinderen op de funbaan een stuk groter dan gisteren. Na het inrijden en de basishouding aan de nieuwkomers uitgelegd te hebben, reden we een paar rondjes in, waarna we begonnen met een stukje hardlopen. Je beweegt dan veel, maar je komt nauwelijks vooruit. Nee, dan ga je met wandelen sneller vooruit.
Nog sneller ga je vooruit op de fiets. Met de trapperbeweging land je op de hak je voet en dan glij je nog verder door: glijjijofglijik?
Op de mountainbike ging je omhoog en omlaag op heuvelachtig terrein, terwijl je op de racefiets juist diep zit. Met het triatlonstuur is dat op een andere manier ook het geval.
Op de tandem zitten bleek toch een stuk lastiger. Wat dat aangaat bleken voetbal, waarbij je een virtuele bal wegschopt, basketbal met afwisselend dribbelen en schieten en tennis toch een stuk eenvoudiger, hoewel je jezelf daarbij telkens uit balans bracht.

En zo kwamen we na een estafette aan bij de mooiste aller sporten: schaatsen op natuurijs. Ik steeg enorm in de achting van de kinderen, toen ik vertelde, dat ik bij de Elfstedentocht mensen had gezien, die aan de stok schaatsten.

Met grote ogen vroeg een kind aan mij: "Heeft u de Elfstedentocht geschaatst?"

Wij begonnen dus met schaatsen aan de stok. Als je allebei in elkaars slag schaatst, dan ga je sneller dan alleen.


Bij de Tocht der Tochten kom je veel bruggen tegen. In dit geval was het een beweegbare brug. Een bijzondere, want deze schaatste heen en weer. Eerst moesten de kinderen van achteren onder de voorwaarts bewegende brug door schaatsen, later onder de hen tegemoetkomende brug, die door Walter en mij werd vastgehouden, door.
Nu is natuurijs niet altijd betrouwbaar. Je kunt in een wak terecht komen. Op de buik met een stok of een stuk touw haal je het veiligst iemand uit het water. Immers: rond een wak is het ijs zwak!!!

En ja, kinderen vallen graag. Zelfs als het niet de opdracht is.


Wellicht denkt u, dat ik als trainer de kinderen schaatstechniek bijbreng. Dat doe ik inderdaad. Maar bovenal leer ik ze SCHAATSPLEZIER!

Sportliederen of "You'll never walk alone"

 
De afgelopen jaren ben ik overgestapt op het insturen van mijn Top-2000 lijst rond een thema. Na Vrouwen, muziek van Nederlandse artiesten, Zelf gezongen liederen en Overige talen is dit jaar de beurt aan Sportliederen. 

De aftrap is voor Gary and The Pacemakers met "You'll never walk alone", vermoedelijk het meest gezongen stadionlied. Flarden hiervan zijn te horen op "Fearless" van Pink Floyd.

Van deze supergroep is "Time" een opstapje naar de schaatsliederen.
Met de wekkers en klokken werd er afgeteld naar de officiële sluiting van de Leidse IJshal op 26 maart 2023.
De andere schaatsliederen zijn:
Syb van der Ploeg        Ea kom ter wer

Irolt                            Adam Hurdrider

Anneke Douma            Bonkefaert

Erik Hulzebosch             Hulzebosch, Hulzebosch

Jethro Tull                    Skating away (on the thin ice of a day)
Emile Waldteufel            Schaatsenrijderswals

Voddemoêr                 IJswals

Kayak                        Wintertime

Daar ik al jarenlang met 3 van de 4 leden van "The Shoes" heb geschaatst in de Leidse IJshal, mochten zij natuurlijk niet ontbreken. 
The Shoes                        Up and down

Nederland is een echt fietsland. Er komen dus ook diverse fietsliederen op mijn lijst.
Boudewijn de Groot       Jimmy (Hoe sterk is de eenzame fietser)
Rowwen Hèze                Nar boave

Skik                               Op fietse

Queen                               Bicycle race

Pink Floyd                        Bike

Wereldwijd is voetbal de meest beoefende teamsport. Er zijn dan ook aardig wat voetballiederen. Daaruit koos ik een paar van uit.
The Nits                        J.O.S. days

Overstekend Wild        Onze jongens

Opus                            Live is life

Hoewel dit niet echt een voetballied is, behoort "Life is life" dankzij de warming-up van Diego Maradona inmiddels wel tot de klassiekers.
Atletiek is de moeder van alle sporten. Er zijn dus heel veel loopnummers.
Pink Floyd                   Run like hell

Kate Bush                   Running up that hill

The Beatles                Run for your life

Spencer Davis Group    Keep on running

Sido Martens                Foekje Dillema

Wie aan de marathon begint weet, dat dit een heel lang eind is.
Little River Band            It's a long way there

Lindisfarne                    Run for home

En dan is er ook nog het Engelse woord "Walk". Dat betekent zowel lopen als wandelen. Aardig wat liedjes hebben walk of walking in de titel zoals de Dire Straits met "Walk of life".

The Shirts               Laugh and walk away

En dan is er nog een serie met de Olympische Spelen en minder bezongen sporten.
Golden Earring            Yes, we're on fire

Cream                        Anyone for tennis

Normaal                    Oerend hard

Sport gaat over overwinnen en daar zit ook een mentale kant aan.
Live                            Overcome

Queen                        We are the champions

Dit was mijn Gruppo Sportivo. Geniet ervan!

Uit de oude doos

Vandaag ontving ik van "Krasse knar" Bauke Dooper een foto uit de oude doos.

Het betreft een huldiging van degenen, die begin januari 1997 de Elfstedentocht hebben uitgereden.

Het aantal schaatshelden lijkt niet groot voor een stad als Leiden, maar deze huldiging  in de kantine van de tennisvereniging in de Stevenshof was de tweede. Een week na de Tocht der Tochten waren de meeste schaatsers al gehuldigd bij de start van de Elfstegentocht.

Voor dit soort foto's uit de oude doos is deze schaatsheld altijd te porren.

Zomeravondtraining

Vanmorgen deed ik na het ontbijt de vaat van gisteren, daar we 's avonds naar Zomergasten hadden gekeken. Daarna fietste ik naar Odin in Voorschoten, waar ik vooral veel fruit kocht met het oog op de logeerpartij van onze kleinzoons morgen en overmorgen.

Thuisgekomen lunchte ik op deze warme zomerdag. 

Om half 4 had ik met Ada afgesproken om op de volkstuin thee te komen drinken. Tussen de bedrijven door keek ik af en toe naar de Olympische Spelen in Parijs.

Bijzonder spectaculair was de inhaalactie in de laatste kilometer bij het mountainbiken, die de Brit Tom Pidcock prolongatie van zijn Olympische titel opleverde.
We aten 's avonds uiteraard in de tuin. De rijstschotel met cashewnoten smaakte prima, net als de yoghurt met muesli, bramen en aardbeien. In sportkleding fietste ik naar Jos Drabbels, met wie ik naar de skeelerbaan van Leiderdorp fietste, waar we de wekelijkse droogtraining van de IJVL en de VIJL hadden.
Het koelde langzaam af, dus het was een warme zomeravondtraining. Peter Daleman had de training aan de omstandigheden aangepast. Het waren wat meer statische oefeningen, waardoor het wat minder zwaar was, maar het park op een klein heuveltje bood de gelegenheid deze oefeningen toch weer pittig te maken voor het elftal deelnemers.
Na de ingekorte zomeravondtraining van een uur dronken we koffie of een biertje op het terras bij de skeelerbaan, waarna we huiswaarts fietsten. Thuisgekomen zag ik, dat Tallon Griekspoor uit Nieuw-Vennep bij het tennis was uitgeschakeld door het Spaanse toptalent Carlos Alcaraz.

Ben je er even niet bij....

Graveletappeloop

Het eerste deel van de wisselvallige zondag verliep gisteren zoals de meeste zondagen. Buien kwamen en gingen de hele dag door.

Na de lunch ging Ada naar de volkstuin, terwijl ik nog een stukje ging hardlopen. Hoewel stukje, de meeste mensen zullen ruim 5 kilometer geen stukje vinden.

Op dat moment was men in de buurt van Troyes begonnen aan de gevreesde graveletappe in de Tour de France.

Nu moet men bij gravel niet denken aan de bekende rode tennisbanen.

Het betreft veelal onverharde wegen, die bij droog weer stoffig kunnen zijn en bij regen blubberig en waarbij kuilen weggewerkt zijn met grind. Tijdens onze fietsvakanties in Duitsland hebben we heel veel van dit soort "gravelwegen" bereden.


Een enkele keer was het parcours wat uitdagender.

Tijdens de graveletappeloop liep ik langs de rand van de Stevenshof, waar de Rijnlandroute nu zeer duidelijk hoorbaar was, naar Ter Wadding. In dit park maakte ik tijdens een regenbuitje een rondje over de onverharde paden. Daar in de Touretappe ook beklimmingen zaten, zocht ik de hoogste klim van Ter Wadding op.

Via het Stevenspark liep ik naar huis, waar ik me douchte. Inmiddels waren de verschillende groepen in de Tour aan een fascinerende Touretappe bezig. 

(Foto: Stephan van der Zwan)
Ik fietste daarna naar de volkstuin, waar ik met Ada thee dronk en compost in emmers schepte, die ik daarna achter het schuurtje zette.

Via mijn mobieltje volgde ik op Procyclingstats en de NOS de wisselende kansen in deze graveletappe.


Uit de stofwolken kwam de Fransman Anthony Turgis als verrassende winnaar tevoorschijn.

De discussie of een graveletappe in de Tour de France thuishoort of niet, kan wat mij worden afgesloten: gewoon doen! De winnaar van een Tour moet een allrounder zijn en daar hoort fietsen over onverharde wegen ook bij!

Balspelen

Vanmiddag had ik 2 schaatslessen van uiteenlopende aard. De eerste was de reguliere training van de kinderen van Oegstgeest. Na 2 weken rust in de Kerstvakantie werden deze lessen weer opgestart. Maar wat heet opgestart. Een aantal kinderen was bij de schaatslessen, die iedere morgen gegeven werden in de Leidse IJshal, regelmatig aanwezig.

Om de kinderen, die er niet bij geweest waren, wat meer zekerheid te geven op de smalle ijzers, begonnen we met de herhaling van wat basisoefeningen. Daarna schakelden we over op de balspelen.
We begonnen met jongleren, waarbij af en toe een bal op het ijs viel. Die moest uiteraard opgeraapt worden. Aansluitend schakelden we over op tennis.

In volgorde van opkomst kwamen handbal, voetbal, volleyballen en basketbal aan bod. Daarna moesten we een strandbal opblazen. Deze moest daarna omhoog gegooid worden en al schaatsend weer opgevangen.

We gingen biljarten, op een skippybal zitten, tafeltennissen en bowlen. Het uur vloog voorbij. Een uur, waarbij de kinderen ongemerkt een hele serie balansoefeningen hebben afgewerkt naast hockey en ijshockey, waarbij de slalom werd geoefend zonde pilonnen.
Zonder pauze kon ik door naar de tweede schaatsles op de buitenbaan. Nu betrof het een groep volwassenen. Een internationaal gezelschap van medewerkers van de Universiteit van Leiden.

Het gezelschap was derhalve zeer divers, van mensen, die goed konden schaatsen tot absolute beginners. Een viertal rekjes op het ijs markeerde dit. De oefeningen om hen aan het schaatsen te krijgen wist ik wel, maar de uitleg moest in het Engels.

Want ja, hoe zeg je middelpuntvliedende kracht in het Engels?

Maar met mijn jarenlange ervaring als trainer van beginnende schaatsers, wist ik ook deze groep in een uur tijd de basisbeginselen van het schaatsen bij te brengen. Aan het eind van de training waren alle rekjes verdwenen. Enkele beginnelingen schaatsten best heel aardig voor de eerste keer!
Uiteraard ging de meeste aandacht uit naar de beginnelingen, maar een paar ervaren schaatsers kon ik ook wat adviezen geven.
Iedereen stapte enthousiast van het ijs. En dat was ook de bedoeling. Bij mij staat schaatsplezier op de eerste plaats.

IJsbaanlopen

In de Stevenshof heb je een straat met de prachtige naam IJsbaan. Er ligt echter geen ijsbaan, maar deze heeft er wel gelegen, toen het gebied ten zuiden van de Rijn nog tot de gemeente Voorschoten behoorde. Nadat de Rijndijk en de weilanden overgeheveld waren naar de gemeente Leiden, werd de voormalige landijsbaan bebouwd met woningen en kwam er een even grote ijsbaan voor in de plaats langs het spoor.

Toen de Stevenshof grotendeels gebouwd was, kwam er een verzoek om een tennisbaan aan te leggen. Het was eind jaren '80 net zo droevig gesteld als tegenwoordig wat betreft natuurijs, dus IJsclub "Rijndijk" raakte de helft van haar baan kwijt, zodat dit restant resteerde.

Gisteren liep ik rond het middaguur een rondje van 7 kilometer met het oog op de marathon van Leiden op 15 mei. Het was behoorlijk warm.

Ik liep langs de zuidrand van de Stevenshof naar het park "Ter Wadding", waar ik een rondje doorheen liep om langs de ijsbaan naar de Rijndijk te lopen. Daar kwam ik bij het enige stukje van de Stevenshof, waar je, als je niet aan de Rijndijk woont, rustig aan de rivier kan gaan zitten. Maar in deze tijd van het jaar is het wel een plaatje!

Vandaar liep ik door naar IJsbaan, waar ik een rondje heen en weer liep en over de Hofdijk naar het Stevenspark liep, waar ik een kilometer over de slingerende paden liep. Weer thuis had ik 7 kilometer getraind.
Vanmorgen ging mijn vrouw zwemmen in "Het Wedde" in Voorschoten. Ik liep dezelfde route als gisteren, maar nu met als extraatje de slingerende wandelpaden heen en weer naar het zwembad.
Het was wel wat frisser dan gisteren, dus de lange mouwen vervingen de korte. Door de laagstaande zon was een zonneklep geen overbodige luxe.

Vandaag kwam ik uit op 10 kilometer. Met de 10 kilometer van de Paashaaswijk met een kilometer erbij voor het inlopen en omlopen heb ik vanaf maandag 28 kilometer gelopen. Zondag komt daar de 30 kilometer bij van de Henk Hakker memorial. In totaal loop ik deze week dus 58 kilometer.

Ik lig dus aardig op schema voor de marathon van Leiden.

All England

Wimbledon, het meest prestigieuze tennistoernooi, wordt georganiseerd door de All England Lawn Tennis and Croquet Club.

Wie niet beter wist, zou denken, dat zij ook het Europese clubvoetbal bestieren. De finales van de Champions League en de Europa League zijn namelijk ook All England. Liverpool speelt tegen Tottenham Hotspur en Arsenal tegen Chelsea.

Het wordt nog bijzonderder als je kijk naar Londen: drie van de vier finalisten komen uit de hoofdstad van Engeland.  De Londense band "Queen" had een vooruitziende blik.

Natuurlijk is het bijzonder knap. Maar is het toeval? Ik dacht het niet. In ieder geval niet helemaal. De Premier League is de rijkste voetbalcompetitie ter wereld. Als je daardoor voortdurend betere voetballers aan kunt trekken, betaalt dat zich vroeg of laat uit.

Qua clubvoetbal is er niet bepaald sprake van een Brexit.

De nieuwe 5 Meihal

Deze week werd de eerste schets van de nieuwe 5 Meihal bekend.

Deze sporthal moet stedelijk en stoer worden. Dat klinkt als een Suske en Wiske-album.

Maar na jaren stilstand op het gebied van sportvoorzieningen maakt de Sleutelstad de komende jaren een flinke sprong voorwaarts.

Natuurlijk hadden we op een nog grotere sprong voorwaarts gehoopt en daar hebben we tot de laatste snik voor gestreden, maar er komen de komende jaren 3 mooie sportvoorzieningen bij, waar we blij mee mogen zijn. Op sportgebied zijn we de komende 35 tot 40 jaar niet meer het lijdende Leiden.