We werden om 6 uur wakker. Na een toiletbezoek kregen we een concert van de bosvogels om ons heen. Van slapen kwam het niet meer, maar we genoten wel. 
Om 7 uur gingen we er toch maar uit. We wilden vrij vroeg in Nunspeet zijn om te kijken of er een fietsenmaker open was, die Ada's versnellingskabel kon vervangen.
We douchten ons. Na het ontbijt ruimden we de tent op. Deze was kurkdroog. Om 9 uur verlieten we de mooi gelegen camping "Frusselt".
Langs de heide en door de bossen reden we door het glooiende deel van de Veluwe van Vierhouten naar Nunspeet, waar geen fietsenmakers geopend waren maar wel bakkerij "Uniek". Hier namen we een cappuccino, een jus d'orange en 2 aardbeientaartjes.
Ada belde naar een fietsenmaker in Elburg en daar konden we terecht. Via de Zuiderzeeroute fietsten we er naar toe. In Elburg was het even zoeken, maar rond 11 uur kwamen we bij fietsenmaker Klompmaker aan. De fiets werd afgeladen en opgehangen en een half uur later was de klus geklaard.
Intussen keken wij in de winkel rond en zagen een deur, die beplakt was met krantenartikelen over Dries van Wijhe.
Dolle Dries komt uit Kerkdorp, vlak bij Elburg. Een kleurrijke marathonschaatser.
Nadat we de reparatie en 2 paar snelbinders hadden gekocht, zei ik, dat mijn neef Peter Baars nog tegen Dries geschaatst had.
"Ik ook", kreeg ik als antwoord. Hij bleek marathonschaatser André Klompmaker te zijn.
We kochten in Elburg bij "Anijs en Radijs" voedsel voor de lunch. Bij de haven aten we samen aan een picknicktafel speltbrood met kaas, vijgenjam en notenpasta.
Na een klein stukje fietsen langs de haven pedaleerden we naar de brug over het Veluwemeer, waar we de groene route in het oosten volgden.
Bij Roggebotsluis staken we het Drontermeer over. Over en onder de dijk trapten we naar Kampen toe. Een mooie route.
In het Hanzestadje dronken we bij een Konditorei cappuccino en jus d'orange en namen een truffelpunt.
Na een rondje door Kampen fietsen staken we de IJssel over naar IJsselmuiden, waar we over de slingerende dijk langs de meanderende rivier reden, die we net voorbij Zalk overstaken.
De bewolking was wisselend en de wind vlagerig, zodat we het het ene moment warm hadden en het andere moment juist koud. We maakten een rondje door Zalk, dat bekend is geworden door Klazien uut Zalk.
We fietsten naar de nabij Hattem gelegen camping "De IJsselhoeve". Daar zagen we Ike en haar jongste zoon. We zetten onze tent vlak bij hen op. Hij speelde veel op de trampoline en schooierde wat rond met andere kinderen. We aten gebakken aardappeltjes met een worstje en veel salade. De vaat was mijn taak.
We hadden vandaag 62 kilometer gereden en de totaalstand was 239 kilometer.
In het donker gingen we de tent in. Toen ik mijn tandenborstel wilde pakken, kon ik het tasje niet vinden. De fietstassen werden allemaal omgekeerd, maar nergens had ik succes met speuren.
"Vermoedelijk is deze blijven staan op de vorige camping", opperde Ada, en zij zou gelijk kunnen hebben. Op het laatste moment had ik de bidons gevuld en mijn tanden gepoetst.
Nu kun je overal een tandenborstel kopen, maar mijn tandpasta alleen op recept van de tandarts. Ik zou het bij een apotheek kunnen proberen. Ada bood aan, dat ik haar tandenborstel mocht gebruiken, hetgeen ik uiteraard deed.
Terug in de tent zei ik tegen mijn vrouw: "Het vervelende is, dat ik je hier de schuld niet van kan geven!"
Nadat ik in het donker mijn sloop niet kon vinden, die ergens onder een stapel kleren was verdaagd, lagen we eindelijk in de slaapzak.
Ada voelde aan haar kant iets hards.
"Bert, ik geloof dat het toch mijn schuld was", en ze toverde het toilettasje tevoorschijn.
"Ik heb voorgelezen en hij wilde ook een fietstas als steuntje. Toen moet het uit jou tas geraakt zijn."
Aan het slot van deze avond schalde er een schaterlach over de camping.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten