Vanmorgen fietste ik om half 9 naar IJshal De Vliet om voor de tweede keer deze week met de "Krasse knarren" te gaan schaatsen. Het was niet zo druk als afgelopen dinsdag, maar wel drukker dan de andere donderdagen dit seizoen.
Behalve dat het wat rustiger was dan dinsdag, werd er ook wat rustiger gereden. Doordat er een paar nieuwkomers bij waren alsmede een nieuwkomer, betekende dat wel, dat de anderen meer kopwerk moesten doen bij de piramide van 100 rondjes.
In het algemeen ging het wat rustiger, maar dat betekende niet, dat het tempo gelijkmatig bleef. Wat dat aangaat waren deze 25 kilometer schaatsen een heuse intervaltraining.
In de eerste helft was de serie van 12 het snelst met maar liefst 8 rondjes 35. Dat was flink aanpoten.
Daarna kwamen we in rustiger vaarwater met af en toe een wat kortere piek.
Uiteraard nam ik de 20 rondjes weer voor mijn rekening. Deze 5 kilometer ging behoorlijk vlak met voornamelijk rondjes 37 en een korte serie 36 aan het slot.
De tweede helft van de piramide ging een tikkeltje langzamer dan de eerste.
De herintreders hielden het aardig bij.
Verrassend voor mij was, dat er een tweede "Krasse knar" rondreed met een transponder. Telkens verschenen er 2 gelijke tijden en een gelijk aantal rondjes van 250 meter op het scorebord.
Eén van de 10 "Krasse knarren" zei na de voorlaatste serie: "Het moest wel uit mijn tenen komen!"
Om vervolgens in de laatste kilometer op kop met de enige 2 rondjes van vandaag te eindigen. Sommige mensen hebben kennelijk lange tenen....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten