Emmaplein

Vanmorgen deed ik na het ontbijt vroeg boodschappen bij "De Helianth". Ik hoefde alleen de broodbestelling met het zoutarme brood op te halen. Om half 11 moest ik in Katwijk aan Zee zijn voor de opening van de nieuwe vestiging van de bibliotheek. Na 51 jaar aan de Schelpendam te hebben gezeten, verhuisde de bibliotheek naar het Emmaplein.

Vandaag was de officiële opening om half 11. Ik fietste er naar toe onder een grauw wolkendek.

Zelden zal het verschil tussen de minimum- en de maximumtemperatuur kleiner zijn geweest van vandaag. Op KNMI-meetpunt Voorschoten slechts 1,2 graden Celsius!

Bij een officiële opening horen uiteraard ook officiële toespraken. De eerste was door de directeur van de Bibliotheek, Jan Klerk. Hij repte er over de 20 jaar, die het duurde om tot een nieuw pand te komen.

Wellicht zat de openingszin van "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band", het meesterwerk van "The Beatles" daarbij in zijn achterhoofd: "It was twenty years ago today, Sergeant Pepper taught the band to play".
In werkelijkheid was het 28 jaar. In 1998 waren de eerste plannen hiervoor gemaakt.....

De volgende spreker was Erik Westhoek, lid van de Raad van Toezicht. In zijn toespraak kwam het boek "In de Soete Suikerbol" van W.G. van der Hulst voor. En laat ik nu net een afspraak met vrienden hebben staan om bij het gelijknamige restaurant in Hillegom te gaan eten....


De langste toespraak was van wethouder Sonny Spek. Uiteraard, het is zijn beroep en daar hoort het knippen van lintjes ook bij.

Daarna konden we het mooie gebouw bekijken. Na de aftandse Schelpendam een verademing. Er is zelfs een doorgang naar de Hema, de achterbuurman van de bibliotheek. In het pand aan het Emmaplein sprak ik diverse oud-collega's. Met sommigen heb ik meer dan 35 jaar samengewerkt, dus dat schept wel een band.
Katwijk aan Zee heeft aan het Emmaplein eindelijk een moderne bibliotheek op een prachtige locatie midden in het winkelgebied. Voor zowel de bibliotheek als de winkels een win-winsituatie!

Mist

We werden vanmorgen wakker in een kleine wereld. Het was mistig. Hetgeen tevens inhield, dat de temperatuur op klomphoogte vrij laag was.
Na samen met Ada ontbeten te hebben, ging zij naar haar ouderlijk huis, waar ze met haar broers en zussen had afgesproken. Ik hing thuis de was op, ruimde wat spullen op en om 11 uur fietste ik met het groente- en fruitafval naar de volkstuin. De mist begon langzaam op te trekken.
Op de volkstuin gooide ik de schillen en zo in het compostvat.

Daarna fietste ik ook naar het huis van mijn schoonouders om wat af te geven. Onderweg waren er genoeg paddenstoelen te zien.






Na voor pakketbezorger te hebben gespeeld, reed ik naar "Odin" in Voorschoten om fruit en melk te kopen, waarmee ik op huis aan reed.

Daar aangekomen trok ik mijn sportkleding aan en ging ik lunchen. 

De zon was inmiddels doorgebroken en de nevelflarden werden alsmaar dunner. Met mist heb je altijd rustig weer met weinig wind en het ziet er naar uit, dat dit weer nog een week aanhoudt.

Om 4 uur fietste ik naar IJshal De Vliet, waar ik 2 uur achter elkaar schaatsles zou geven. Het eerste uur was voor de Sven Kramer Academy. Ik had de oudere groep. Het niveauverschil was gewoon heel groot. Er zat een meisje van de IHCL bij en een jongen van de ijsclub uit Stompwijk. Zij schaatsten al een paar jaar. Daarnaast waren een paar echte beginners.

Het spreekt voor zich, dat daar mijn aandacht het meest naar uitging. Zij moesten eerst de basisvaardigheden een beetje leren. Het snelle duo kreeg wat opdrachten mee en zij trokken samen op. Aan het eind konden we wat speelsere oefeningen met zijn allen doen.
Na de dweilpauze volgde de les van de IJVL. Er was een zestal kinderen van de Buitenschoolse sport voor de eerste keer. De helft kwam in de groep van Walter Derks en mij.

Met kleine pylonen deden we veel oefeningen, soms speels, soms heel serieus om diep te zitten en in de bocht naar binnen te hangen (en soms expres fout om te voelen, dat je dan naar buiten gaat).
Zo kwamen we bij het terugsturen en aansluitend de zijwaartse afzet. We hadden meer gedaan dan ik gedacht had.
Toen ik om half 8 naar huis fietste was het uiteraard al donker. Later op de avond zou het een beetje heiig worden. Mist is vannacht niet uitgesloten.

2000

Na vanmorgen met de "Krasse knarren" geschaatst te hebben, fietste ik vanaf IJshal De Vliet door naar Bever in de Breestraat, waar Ada op me wachtte.

Onze oude zomerjassen waren versleten en niet meer waterdicht en vandaag konden we met 20% korting nieuwe jassen kopen. Dat deden we dan ook.
Ada reed op deze mooie oktoberdag door naar de volkstuin, ik fietste naar huis, waar ik me douchte en daarna lunchte.

Ik zag, dat op de Vinksite mijn totaalstand van dit seizoen op 1974 was gekomen. Het jaar waarin Oranje doorbrak met het totaalvoetbal, maar het in München niet af kon maken tegen de West-Duitsers.
Een nationaal trauma was geboren. Ik wilde niet te lang stilstaan bij 1974. Daar had ik de gelegenheid voor aangezien ik om kwart voor 5 schaatsles zou geven voor de kinderen van de IJVL en de buitenschoolse sport. De 2000 rondjes waren binnen handbereik.
Om 4 uur reed ik voor de tweede keer vandaag naar de Marie Diebenplaats. Daar had ik met Andrea en Sophie een groep van 20 kinderen uit beide doelgroepen. De niveauverschillen waren niet niet al te groot, dus op deze wijze was het goed hanteerbaar.

Voor ik voor de les het ijs op stapte, sprak ik kort met "Krasse knar" en bassist en componist van "The Shoes" Jan Versteegen, die kwam kijken hoe een kleinkind van hem het er vanaf bracht. Het was een les met vrij veel vaart met aan het slot tijd voor speelse oefeningen. Met de 32 rondjes kwam mijn totaal uit op 2006 omlopen van 250 meter oftewel ruim 500 kilometer.
Waar ik lang aanhikte tegen de drempel van 1000 rondjes, kwam de dubbele afstand binnen een paar weken tot stand. De diesel komt op stoom,,,,

Herintreders of "Het moest uit mijn tenen komen!"

Vanmorgen fietste ik om half 9 naar IJshal De Vliet om voor de tweede keer deze week met de "Krasse knarren" te gaan schaatsen. Het was niet zo druk als afgelopen dinsdag, maar wel drukker dan de andere donderdagen dit seizoen.

Behalve dat het wat rustiger was dan dinsdag, werd er ook wat rustiger gereden. Doordat er een paar nieuwkomers bij waren alsmede een nieuwkomer, betekende dat wel, dat de anderen meer kopwerk moesten doen bij de piramide van 100 rondjes.

In het algemeen ging het wat rustiger, maar dat betekende niet, dat het tempo gelijkmatig bleef. Wat dat aangaat waren deze 25 kilometer schaatsen een heuse intervaltraining.

In de eerste helft was de serie van 12 het snelst met maar liefst 8 rondjes 35. Dat was flink aanpoten.

Daarna kwamen we in rustiger vaarwater met af en toe een wat kortere piek.

Uiteraard nam ik de 20 rondjes weer voor mijn rekening. Deze 5 kilometer ging behoorlijk vlak met voornamelijk rondjes 37 en een korte serie 36 aan het slot.

De tweede helft van de piramide ging een tikkeltje langzamer dan de eerste.

De herintreders hielden het aardig bij.

Verrassend voor mij was, dat er een tweede "Krasse knar" rondreed met een transponder. Telkens verschenen er 2 gelijke tijden en een gelijk aantal rondjes van 250 meter op het scorebord.

Eén van de 10 "Krasse knarren" zei na de voorlaatste serie: "Het moest wel uit mijn tenen komen!"
Om vervolgens in de laatste kilometer op kop met de enige 2 rondjes van vandaag te eindigen. Sommige mensen hebben kennelijk lange tenen....

Porseleinzwammen

Vanmiddag heb ik in IJshal De Vliet voor het eerst dit seizoen een kinderpartijtje geleid. En daar men vanmiddag onthand was, heb ik op de funbaan meteen het tweede partijtje ook maar geleid. Daarna ging ik op de 250-meterbaan maar even uitschaatsen tot 4 uur.

Zodoende miste ik het warmste deel van de dag.
Een opmerkelijk groot verschil trouwens met de minimumtemperatuur op klomphoogte.
In de frisse ochtendlucht reed ik vanmorgen naar de Boerenmarkt in de Leidse binnenstad. Ik bracht de boodschappen thuis en fietste daarna naar "De Horsten".

Mijn vrouw had daar in de regen gewandeld, maar in het theehuis haar regenbroek laten hangen toen ze naar huis fietste. Het was inmiddels droog. Ik had haar beloofd de broek op te halen. Daar ben ik trouwens heel goed in. Als kind heb ik dat goed geoefend, vooral als tegen mij gezegd werd: "Haal je broek op!"

Via de Velostrada fietste ik naar Voorschoten. Bij het weiland langs het fietspad kon je goed zien, dat het de afgelopen week af en toe flink geregend had.

Regen is goed voor de groei van de paddenstoelen. Dat was vandaag goed te zien.

Via de ventweg kwam ik bij "De Horsten" aan, waar ik mijn fiets bij de ingang stalde.

Ik wandelde door het bos naar het theehuis toe.


De beuk, die langzaam maar zeker wordt opgegeten door paddenstoelen, stond nog fier overeind.

Waar ik normaal gesproken met Hans Boers hardliep in "De Horsten", daar kuierde ik vandaag en nam ik meer tijd om van de natuur te genieten.

Over het grasveld naderde ik het theehuis.

Daar hing de regenbroek van mijn vrouw keurig aan een kapstok.

Johan Cruijff had groot gelijk met zijn "Elk nadeel heb zijn voordeel". En dat voordeeltje ging ik nu benutten op deze mooie najaarsmorgen. Ik liep niet de kortste weg terug, maar liep een blokje om in dit Koninklijke landgoed.


Ik betrad het paradijs der paddenstoelen.





Ik kwam langs een hol van een zoogdier, waarvan waarneming.nl aangaf dat het van een das was.


Voor een das lijkt het me te klein, maar wellicht dat het van "De fantastische meneer Vos" is.


Ik liep verder in het veelkleurig herfstbos.


In dit deel van "De Horsten" wemelde het van de paddenstoelen.













Nu kreeg ik van de eigenaar van "De Horsten" het verzoek om het beste voor het laatst te bewaren. En wie ben ik om Willem-Alexander van Buren tegen te spreken?
Daar men ten paleize gewoon is van een porseleinen servies te eten, wil ik volgaarne uw aandacht vestigen op de porseleinzwammen. Waar wij gewoon zwammen, daar noemt men het in hogere kringen porseleinzwammen. Het is maar, dat u het weet!!!

Welnu, hierbij de beloofde porseleinzwammen.