2000

Na vanmorgen met de "Krasse knarren" geschaatst te hebben, fietste ik vanaf IJshal De Vliet door naar Bever in de Breestraat, waar Ada op me wachtte.

Onze oude zomerjassen waren versleten en niet meer waterdicht en vandaag konden we met 20% korting nieuwe jassen kopen. Dat deden we dan ook.
Ada reed op deze mooie oktoberdag door naar de volkstuin, ik fietste naar huis, waar ik me douchte en daarna lunchte.

Ik zag, dat op de Vinksite mijn totaalstand van dit seizoen op 1974 was gekomen. Het jaar waarin Oranje doorbrak met het totaalvoetbal, maar het in München niet af kon maken tegen de West-Duitsers.
Een nationaal trauma was geboren. Ik wilde niet te lang stilstaan bij 1974. Daar had ik de gelegenheid voor aangezien ik om kwart voor 5 schaatsles zou geven voor de kinderen van de IJVL en de buitenschoolse sport. De 2000 rondjes waren binnen handbereik.
Om 4 uur reed ik voor de tweede keer vandaag naar de Marie Diebenplaats. Daar had ik met Andrea en Sophie een groep van 20 kinderen uit beide doelgroepen. De niveauverschillen waren niet niet al te groot, dus op deze wijze was het goed hanteerbaar.

Voor ik voor de les het ijs op stapte, sprak ik kort met "Krasse knar" en bassist en componist van "The Shoes" Jan Versteegen, die kwam kijken hoe een kleinkind van hem het er vanaf bracht. Het was een les met vrij veel vaart met aan het slot tijd voor speelse oefeningen. Met de 32 rondjes kwam mijn totaal uit op 2006 omlopen van 250 meter oftewel ruim 500 kilometer.
Waar ik lang aanhikte tegen de drempel van 1000 rondjes, kwam de dubbele afstand binnen een paar weken tot stand. De diesel komt op stoom,,,,

Regen

Er is de laatste maanden veel gesmeekt en gebeden om regen.

Welnu, vandaag zijn de gebeden verhoord. En niet zo'n klein beetje ook.

Toen ik vanmorgen bij jeugdboekhandel "Silvester" en "De Helianth" boodschappen had gedaan, kwam ik als een verzopen kat thuis. De regenkleding had duidelijk zijn beste tijd gehad.

Daar ik vanmiddag schaatsles mocht geven in IJshal De Vliet trok ik mijn natte kleren uit en mijn sportkleding alvast aan. Ada ging nu het wat droger was wat zaken regelen voor de volkstuin, zodat ik in mijn eentje lunchte, waarna ik verder ging werken aan "Glibbers op glissen".
Om 5 uur fietste ik naar de Marie Diebenplaats. Het spetterde lichtjes. De planten hadden  inmiddels voldoende water gekregen.

Om half 6 kon ik alvast inrijden op de lege 250-meterbaan. Deze was al gedweild en spiegelglad. De rondenteller stond wel aan, maar deed het niet. Of de rondjes geregistreerd werden wist ik 's avonds laat nog niet. Het bleef dus ongewis of ik als eerste in Leiden de 1000 rondjes van dit seizoen zou volmaken. Gisteren stond de teller op 978 rondjes.

De kinderen van de IJVL druppelden binnen. De vroegkomers konden al een tijdje inrijden voor om 6 uur de 70 kinderen in ongeveer gelijke groepen werden verdeeld.


Samen met Walter Derks had ik de beginnersgroep onder mijn hoede. Nou ja, beginners, de meesten hadden vorig seizoen ook al geschaatst. Ik moest mijn trainingsschema dan ook danig aanpassen. Zodoende deden we veel meer, dan ik vooraf had ingeschat. Met zo'n 35 jaar ervaring weet ik dat meestal goed in te schatten. Nu werden Walter en ik aangenaam verrast.
Zoals ik na afloop ook aangenaam verrast werd, toen ik droog naar huis kon fietsen. En het werd nog aangenamer, toen we tijdens het avondmaal konden horen, hoe de regen met bakken uit de hemel kwam!

Marathon

Vandaag is de inschrijving voor de Leiden Marathon op 8 en 9 mei 2027 geopend.

Als 70+-er heb ik me na de marathon in mei jongstleden probleemloos te hebben uitgelopen, weer ingeschreven voor de langste afstand.

Er zal een moment komen, dat het niet meer gaat, maar voorlopig voel ik me juist superfit voor een 71-jarige, die weet wat hij moet doen en vooral, wat hij niet moet doen.
Deze oude rot loopt dus gewoon de 42.195 meter en hij is niet te beroerd om de jeugdige lopers en passant nog wat adviezen te geven. Zeker nu de Nederlandse Studentenkampioenschappen deel uitmaken van de Leiden Marathon. 

Want zeg nu zelf: wat is er nou leuker dan fit finishen op de Vismarkt?

Oppasopa

Gisteren was het een rustige dag op sportgebied, maar een drukkere op andere vlakken. Vandaag zouden onze Spaanse gasten naar Asturias vertrekken, zodat er veel geregeld moest worden. Met het oog op de 100 Bruggenloop van vandaag deed ik het na de opening van het schaatsseizoen met 40 kilometer schaatsen rustig aan.

Dat begon al na het ontbijt. Onze kleindochter kon niet inslaap vallen, ook al was ze hartstikke moe. Opa mocht met de kinderwagen met haar wandelen in de hoop, dat ze snel in slaap zou vallen.

Met een frisse ochtendlucht lukte dat in het Stevenspark aardig snel.
Nadat de slaapkop in de woonkamer verder mocht slapen, stapte ik op de fiets naar Leiden Centraal om boodschappen te doen bij de Oogstwinkel en "De Helianth" en het startbewijs van de 100 Bruggenloop op te halen in het Van der Werfpark.

Op dat moment werd net het eerste exemplaar van een boekje met routes voor rolstoelen over de meeste bruggen in het centrum van Leiden aan de wethouder van Sport overhandigd.


Een lovenswaardig initiatief!
Na thuis alles opgeruimd te hebben, konden we gaan lunchen. Daarna vertrokken we met onze jongste dochter erbij naar de Biomarkt in Wassenaar.


Na een ijsje gegeten te hebben fietste ik nog even langs de volkstuin, waarna de ouders thuis bijna alles in gingen pakken voor de terugreis.


Samen met de jongste tante mocht opa oppassen.

We hadden een heerlijk avondmaal met elkaar, waar ik koolhydraten stapelde met het oog op de loop van 19 kilometer door het mooie centrum van de Sleutelstad.

Met dit in het achterhoofd gingen we redelijk bijtijds naar bed. De wekker stond immers op half 7.

"It giet oan!", zei Kroes

Gisteren werd bekend, dat Henk Kroes op 87-jarige leeftijd is overleden.

In 1963 werd hij net als vele andere toerschaatsers bij de extreem barre Elfstedentocht bij Franeker van het ijs gehaald.

In 1969 werd hij ijsmeester bij "De Friesche Elf Steden". In die functie had hij een grote stem in het laten doorgaan van de Tocht der Tochten in 1985 en 1986 en het niet laten doorgaan van die van 1987 en 1996.

Nadat hij in 1994 de voorzittershamer overgenomen had van Jan Sipkema, mocht hij op 2januari 1997 de gevleugelde woorden "It giet oan!" uitspreken. Waar de uitspraak "It sil heve!" al een beetje in de vergetelheid is verdwenen, staat "It giet oan!" nog als een huis.

Blijkens ook de titel van het boek ""It giet oan", zei Kroes" van Mark Hilberts.


Henk, bedankt voor je decennia lange inzet voor de Elfstedentocht.

Je hebt je Tocht volbracht en je Kruisje binnen.
Rust zacht.

Klimaatmars of anderhalf uur schaatsstappen

Vandaag was in Amsterdam de inmiddels traditionele Klimaatmars.

Helaas schitterde de vorig jaar in Den Haag zo prominent aanwezige klimaatdrammer Rob Jetten dit keer door afwezigheid. Me dunkt, dat je als minister-president meer kan doen. Zeker na de warmste zomer ooit!!!!

Ga je schamen, Rob!
Wij blijven wel doorgaan met de strijd voor een beter klimaat. Na vanmorgen boodschappen gedaan te hebben bij "De Helianth" vertrok ik om kwart over 12 met de van de volkstuin teruggekeerde Ada naar Leiden Centraal, waar we de trein naar Amsterdam-Zuid en vervolgens de metro naar de Vijzelgracht namen. 

Ada zou meezingen met het Klimaatkoor van ongeveer 200 zangers en zangeressen op het Weteringplantsoen. Aan de andere kant van de rotonde staat het monument "De Fusillade" .

Op 12 maart 1945 werden op deze plek 30 politieke gevangenen als vergelding voor een verzetsdaad doodgeschoten door de Duitsers. Met de enorme verkiezingswinst van de AfD in Sachsen-Anhalt bekruipt mij een gevoel, dat de geschiedenis op het punt staat zich te herhalen. In 1932 was Anhalt de eerste deelstaat, waar de NSDAP de minister-president leverde. We weten, hoeveel ellende dit Europa heeft gebracht!

Maar eerst moeten we ons zorgen maken over het klimaat, dat volledig ontspoort. Als schaatser op natuurijs weet ik daar alles van. Niet alleen de Elfstedentocht laat al bijna 30 jaar op zich wachten, maar ook de officiële Molentocht op en rond de Kagerplassen.

Terwijl we wachtten op de komst van de stoet van 40.000 demonstranten, zong het klimaatkoor in.



Om kwart over 2 bereikte de stoet vanaf de Dam onze rotonde bij het Weteringplantsoen.

Ik stond toen op het fietspad, waar de Vijzelstraat overging in de rotonde, waar ik begon aan een droogtraining, die bestond uit anderhalf uur schaatsstappen.

Een technische oefening, waarbij timing heel belangrijk is. Langer dan 10 minuten onafgebroken had ik het nog nooit gedaan, dus anderhalf uur was best zwaar te noemen.
In het zonnetje was het warm, wat het nog een tikkeltje zwaarder maakte. Maar beter dit dan droogtraining in de regen.

Gelukkig liepen Fokke & Sukke ook mee. Ze waren positief gestemd.
Als schaatser op natuurijs denk ik daar een tikkeltje anders over.

Ik bleef stug doorgaan met mijn droogtraining met de daarbij horende droge humor.
"Pas op, het is hier glad!"

"Het ijs is nog erg dun, hoor!"

De tramrails boden een uitstekende mogelijkheid tot snedige opmerkingen: "Let goed op. Er zitten diepe sporen in het ijs. Als het ijs gaat golven, moet je snel weg wezen, want anders zak je er doorheen!"

"Hoe ver is het nog naar Bartlehiem?"
Je kunt beter demonstreren met een lach op het gezicht en met humor. Daarmee krijg je meer omstanders op je hand dan met boosheid.
Na anderhalf uur droogtraining kwam er een einde aan de stoet. De laatste was de leidinggevende van de politie, die ik regelmatig op de A12 gesproken heb. Hij was benieuwd, hoe mijn benen morgen aan zouden voelen.
"Nou, ik ook!", antwoordde ik geheel naar waarheid.
Thuisgekomen loste ik nog een belofte aan mijn vrouw in. 

Ik had beloofd om het zand van het weghalen van de gasmeter weg te vegen. Dat deed ik met de bezem.

Want baanvegen hoort ook bij natuurijs....