Dubbelloops op drie fietsen

Op het moment van schrijven is de onweersbui, die je al een uur lang hoorde rommelen, eindelijk losgebarsten.

Dit levert een bijzondere temperatuurkaart van Nederland op.

Het was een groot deel van de dag dan ook broeierig weer. Vanmorgen viel het nog wel mee. Om 9 uur bracht ik Ada's fiets naar fietsenmaker Van Vliet in Noord-Hofland. De remblokjes voor en achter moesten vervangen worden en het stuur opnieuw gesteld.

Aan het begin van de middag zou de fiets weer klaar zijn.

In de nog redelijke temperatuur liep ik langs de Korte Vliet en door het park van "Ter Wadding" naar huis toe.

Later op de dag zou de temperatuur minder aangenaam worden voor iemand, die aan het sporten is.
Onderweg liep ik in marathontempo, maar stopte ik als ik bloeiende planten of hommels zag.
Het moge duidelijk zijn, dat hier niet veel gif is gespoten.
Thuisgekomen dronk ik thee met een dochter, die op bezoek was, terwijl Ada koffie dronk. Daarna fietste ik met Ada naar de volkstuin met haar spullen in mijn fietstas. Ik reed daarna door naar "Odin" in Noord-Hofland om wat fruit en aardappels te halen. Op de terugweg reed ik door Noord-Hofland om te kijken of Ada's fiets al klaar was. De fiets hing nog in de lucht en was nog niet af. Over een half uur zou ik deze fiets op kunnen halen.
Handig om te weten, want bij 28 graden Celsius loop je niet graag voor niets. Het was al de tweede loop van vandaag en ik wilde er geen dubbelloops van maken.
Het zou wel in de familietraditie passen. Zowel mijn vader als mijn broer Leo waren verwoede jagers met een dubbelloops geweer. Mij trok het niet zo. Ik was meer gespecialiseerd in het schieten van bokken. Mijn jeugdvrienden kunnen dat volmondig beamen!
En zo liep ik na thuiskomst voor de tweede keer naar Noord-Hofland om de fiets op te halen via een andere route door het Stevenspark en Ter Wadding met opnieuw bloeiende bloemen.
Met Ada's fiets reed ik naar huis. Vandaar fietste ik heel rustig naast mijn dochter, die naar De Vink wandelde om de trein naar haar huis te nemen. Na afscheid genomen te hebben, reed ik naar de volkstuin toe.

Daar wisselde ik nogmaals van fiets en reed op de fiets met het kinderzitje naar huis. Het was de derde fiets van de dag. Op de A44 stond een enorme file omdat de Corbulotunnel was afgesloten door een eenzijdig scooterongeluk.

Ik douchte me en om half 3 kon ik lunchen. Bij het uitschudden van het tafelkleed zag ik deze bloemen staan in de achtertuin.

En als klap op de vuurpijl deze atalanta.

Ik hing de was op in het trapgat, terwijl je in de verte het onweer dichterbij hoorde komen. In een uur tijd viel er 3,1 millimeter regen.