Run-bike-run

Gisteren kreeg ik na de begrafenis van mijn schoonvader een laptop op mijn linkervoet. Deze lag onder mijn jas, die iemand op een stoel had gelegd. Ik ben niet zo gauw op mijn teentjes getrapt, maar dit voelde ik meteen. Thuis gekomen nam ik de schade op.

Met een gekneusde teen was ik er niet ongeschonden vanaf gekomen. Niet bepaald iets dat je ruim 2 weken voordat je de Leiden Marathon gaat lopen, op wil lopen.
Vanmorgen kreeg ik de eerste test. Ik zou een fiets ophalen, die Siebe gisteren gebruikt had om bij het dichtstbijzijnde station neer te zetten. Deze zou ik ophalen.
Het lopen was af en toe wat gevoelig, maar in het algemeen kon ik goed en pijnloos door blijven rennen. Een hoopvolle test.

Er stond een behoorlijke wind tijdens de loop van 5 kilometer naar het station, waar ik de fiets uit de rekken haalde. 

Ik fietste naar de school, waar Ada vrijwilligerswerk doet en zette het rijwiel in de stalling aldaar. Vandaar liep ik een kleine 4 kilometer naar huis toe. Onderweg kreeg ik op deze wisselvallige dag een buitje op mijn hoofd.

Met deze Run-Bike-Run had ik mijn marathontraining voor vandaag weer volbracht. Morgen wacht de 100 Bruggenloop. Als voorbereiding daarop fietste ik naar de Leidse binnenstad, waar ik bij Bever een nieuwe heuptas kocht. Het is niet handig als je onderweg je drinkflesjes kunt verliezen.
Na boodschappen gedaan te hebben op de Boerenmarkt en bij "De Helianth" fietste ik naar Aad Kleijweg. Met deze "Krasse knar" loop ik morgen een stuk van de 100 Bruggenloop.

In het zonnetje fietste ik met de boodschappen naar huis toe. 

Run-bike-run

Vandaag zou ik mijn fiets naar fietsenmaker Van Vliet brengen om de remblokjes te vervangen en de versnelling opnieuw af te stellen. Het plan was om de fiets achter te laten, daarna een stuk hard te gaan lopen om vervolgens op de gerepareerde fiets weer naar huis te gaan.

Mijn vrouw vroeg, of ik wilde vragen, of een bepaald kinderzitje op bovenstaande fiets zou passen. Met veel moeite zou dat wel lukken, maar de fietsenmaker had een gebruikt kinderzitje, dat een verbeterde versie was van degene, die wij thuis hadden en die ook nog eens beter paste. 
Ik liep naar huis toe en haalde de damesfiets op. Bij terugkomst was mijn Batavus Galabier klaar. Deze reed weer als een zonnetje.
Ada had gevraagd, of ik wat lekkers naar haar ouders wilde brengen. Uiteraard deed ik dat met alle plezier. Onderweg kwam ik een sloot tegen, waar de sneeuwduinen nog aardig stand hadden gehouden, ondanks de temperaturen van boven de 10 graden.

Weer thuis stond het maandtotaal op 421,95 kilometer. Precies de afstand van 10 marathons.

Ada had gezegd, dat het zulk lekker weer was e of ik op de tuin wilde komen eten?

Dat leek me een goed plan. Ik maakte de lunchpakketten klaar en fietste naar de volkstuin toe. Het was in het zonnetje al lenteachtig. Zeker met de zoemende bijen op en om de krokussen.

Tijdens de picknick begon het te betrekken en even later begon het te regenen. Samen fietsten we naar huis, waarna ik voor de tweede keer vandaag een loop van 4 kilometer maakte. De tweede fiets stond klaar met het kinderzitje erop. Ik reed naar huis, waar de totaalstand van deze run-bike-run uitkwam op 44 kilometer fietsen en 8 kilometer lopen.

Run-bike-run

Men kan een hoop van mij beweren, maar niet, dat ik vaak op het erepodium gestaan heb. De eerste keer was in 2010, toen ik tweede werd bij de Run-skate-run, die door de IJVL werd georganiseerd.

Het betrof de ereprijs bij de veteranen. In het totaalklassement werd ik vierde.
Vandaag waagde ik mij aan het broertje van de Run-skate-run: Run-bike-run. Het en der in het land wordt deze combinatie van hardlopen en fietsen georganiseerd. Vandaag was het mijn beurt om kennis te maken met deze tak van sport.

Om half 1 had ik bij station Voorschoten afgesproken met Hans Boers. Het was een graad of 22, het zonnetje scheen het grootste deel van de dag en er stond niet al te veel wind. Kortom, het was heerlijk weer om te sporten.

Bij het station zetten we de fietsen aan elkaar vast en begonnen we aan de loop van ruim 8 kilometer, die ons over de Velostrada en door "De Horsten" naar de Papelaan voerde. Vandaar liepen we weer terug naar de fietsenstalling van het station.
Hans had net verteld, dat hij tijdens zijn vakantie in de Vogezen een keer verdwaald was en sloot dat af met de woorden: "Dat maakt het ook leuk. Er is niets aan, als alles altijd gladjes verloopt."
Hij werd op zijn wenken bediend, want toen hij zijn fiets van het slot wilde halen, kwam hij er achter, dat hij zijn sleutel onderweg was verloren....
Ik bood aan om het rondje, dat we gelopen hadden op de fiets na te rijden. Met het oog op het wegdek gericht fietste ik de 8 kilometer nogmaals, maar helaas kon ik na afloop zeggen: "Hier is de sleutel!"

Hans regelde, dat hij met de auto opgehaald zou worden, zodat hij een nieuw slot op de fiets kon zetten. Ik fietste naar huis om na een boterham gegeten te hebben de 3 kilometer naar fietsenmaker Van Vliet in Noord-Hofland te lopen. Daar haalde ik een fiets op, waar een nieuwe versnellingsschakelaar was gezet. Daarmee had ik mijn Run-bike-run volbracht.

Het was op de keper beschouwd trouwens een Bike-run-bike-run-bike, daar ik met de gerepareerde fiets weer huiswaarts reed.