We werden de afgelopen dagen getrakteerd op een soap van de bovenste plank, die voor de organisatoren uit zou lopen op de titel van een jeugdboek van Guus Kuijer: "Drie verschrikkelijke dagen". Ik heb het over de Super League, die zondag plompverloren werd gelanceerd door een aantal voetbalbobo's van een twaalftal rijke voetbalclubs uit Engeland, Spanje en Italië. Dat het grote geld de voetbalwereld regeert, dat wisten we allang. De Champions League is daar al een uitwas van, waarbij naast bovengenoemde landen ook Frankrijk en Duitsland bevoordeeld worden boven die uit de kleine landen. Dit ging met list en bedrog gepaard met Juventus-voorzitter Andrea Agnelli van het Fiat-concern als één van de hoofdrolspelers. Het miljoenenbal, dat de Champions League is, moest een miljardenbal worden.
Maar de miljardairs hadden buiten het gewone klootjesvolk gerekend. De supporters kwamen, met name in Engeland, in opstand. Onder de rijksten der aarde geldt hebzucht als een goede eigenschap: "Greed is good!" Op bovenstaande foto speelt een boze Chelsea-supporter hier speels op in. Het resultaat was, dat de 6 Engelse clubs binnen de kortste keren al uit de Super League gestapt waren.
Op het moment van schrijven zijn alleen Real Madrid, Barcelona en Juventus nog over. Vanmorgen heb ik boodschappen gedaan op de Boerenmarkt en bij "De Helianth" in Leiden, waarna ik 8 kilometer ging lopen in bewolkt weer. Tijdens de Superleagueloop langs de boorden van de Rijn had ik drie kwartier de tijd om na te denken over de soap, die zich over de hoofden van miljarden voetbalfans op deze aardbol heen afspeelde. Het plaatsen van een bom onder het Europese voetbal mag natuurlijk niet zonder gevolgen blijven onder het motto "Foutje, bedankt!"
Het voorstel om Real Madrid, Manchester City en Chelsea per direct uit de Champions League te halen lijkt mij dan een goede eerste straf voor het verraderlijk gedrag van de oprichters van de Super League. En om de rest ook te straffen, lijkt me voor de 12 Super Leagueclubs een jaar uitsluiting van Europees voetbal een toepasselijke straf. Dan maken andere clubs ook eens een kans om de Champions League te winnen en worden de grote clubs gedwongen om hun grote selecties flink uit te dunnen, zodat het speelveld wat gelijker wordt.
Want sport wordt pas leuk, als er verrassende uitslagen mogelijk zijn! En voor de miljardairs, die hun teveel aan geld willen stoppen in de sport, heb ik hier een redelijk alternatief.
Gisteren stond de eerste avond van 3 avonden over de 3 grote sportcomplexen, die de gemeente Leiden wil laten bouwen, op de rol. Het betrof de inspraakronde, waarbij iedere belanghebbende zijn zegje mocht doen. Als je het over inspraak hebt, dan moet je altijd deze wijze spreuk in het achterhoofd houden.
Met een redelijk bezette publieke tribune zou het een lange zit worden. Op een lage houten bank konden we de diepe zit van het schaatsen goed oefenen. De kniehoek was 90 graden. Met een katholieke jeugd was ik eenzelfde soort kerkbanken wel gewend. En zoals in de kerk werd geleerd, dat de beloning later in de hemel zou komen, zo moeten wij als schaatsers nog even wachten of onze beloning 250 of 333 meter lang gaat worden.
Als eerste was de sporthal aan de beurt. Zorg & Zekerheid-voorzitter Marcel Verburg deed zijn uiterste best om van de zaal met 2000 stoeltjes er alsnog eentje van 3000 te maken. Dat deed hij door te schermen met aannemers, die het veel goedkoper kunnen bouwen. Erg concreet werd hij niet. Op vragen hierover hulde hij zich bij het beantwoorden in mist, terwijl het toch over miljoenen gaat.
Hij verwees hierbij naar het korfbal, dat ook gebaat zou zijn bij een zaal met 3000 zitplaatsen.
Helaas, de inspreker van de korfbalverenigingen gaf aan dat 2000 stoeltjes ruim voldoende was. En daarnaast was de inspreker van de bewoners rond de Boshuizerkade ook heel duidelijk: een topsporthal met 3000 stoeltjes is niet gewenst in een woonwijk.
Zwembad "De Vliet" kwam als tweede aan de beurt. Op het punt van het rooien van bomen voor een extra hockeyveld na en een daarmee gepaard gaande muur van 12 meter hoog en 35 meter breed waren onze nieuwe buren dik tevreden.
Er waren nog wel wat vragen over de exploitatie van de kantine en een eigen ruimte voor de zwemvereniging, maar verder waren er geen onoverkomelijke problemen.
Na de verlossende plaspauze kwam de meest energiezuinige kunstijsbaan van Nederland aan bod. De spits werd, heel toepasselijk, afgebeten door de voorzitter van de Leidse milieuraad.
In de pauze heb ik wethouder Paul Dirkse gecomplimenteerd voor dit plan. Ruim een jaar geleden was ik een geharnaste tegenstander van de D66-wethouder van sport. Maar als je kritiek hebt, dan moet je het ook zeggen, als iets goed is. En dat is dit plan. Tot het laatst toe moet je sportief blijven.
Wat dat aangaat heeft wethouder Dirkse van zijn beginnersfout geleerd en is hij, anders dan diverse ambtgenoten in den lande, niet blijven volharden in een foute keuze. In Nederland staan al genoeg prestigeobjecten.
De Leidse sportfederatie en Topsport Leiden volgden de Milieufederatie, voordat Jeroen Straathof namens de 4 Leidse ijssportverenigingen het college bedankten voor het voorstel, waarna Jos Arts van de Stichting IJshal Leiden inging op de activiteiten om een 333-meterbaan tot stand te brengen en deed hij voorstellen om de exploitatie beter rond te kunnen krijgen.
Een creatieve mogelijkheid hierbij was het aanbod om na het schaatsseizoen, als de play offs bij het basketbal gespeld worden, de thuiswedstrijden van Zorg & Zekerheid in de nieuwe ijshal te spelen.
Binnenkort word de website 333m.nl gelanceerd.
Het slotwoord was voor Ingrid Heijnsbroek, de kersverse voorzitter van de IJVL. Dat viel niet mee na Tensens intensieve betoog. Maar dat geeft niet. Dan kan de voorzitter van mijn club alvast oefenen op het houden van toespraken, want de kans, dat Kjeld Nuis met een Olympische medaille thuiskomt is een stuk groter geworden na de uitsluiting van Denis Joeskov en Pavel Koelizjnikov voor de Winterspelen in Pyeongchang.
De aanwezige schaatsers waren zeer positief na afloop van de inspraakronde. De commissievergadering over de 3 sportcomplexen is op donderdag 8 februari, waarna op 15 februari de 250-meterbaan definitief wordt in de gemeenteraadsvergadering. Daarna kunnen wij als schaatsers vol aan de bak om er een 333-meterbaan van te maken.
Zowel op 8 als op 15 februari begint de vergadering om 20.00 uur. Iedereen is welkom. U wilt het eindschot van veel jaren hard werken toch niet missen?
Zelf heb ik nog niet eerder zo'n sterk staaltje van het eigen graf graven gezien als gisterenavond. Ik was naar de Pieterskerk gefietst, waar ik mijn fiets aan het spijlenhek vastzette en naar het Stadhuisplein wandelde, waar duidelijk te zien was waarvoor we gekomen waren.
Er was een inspraakavond georganiseerd over de 3 sportaccommodaties, die de gemeente Leiden van plan was te gaan bouwen, waarbij IJshal "De Vliet" op de schopstoel zat. Op deze warme zomeravond waren een paar honderd schaatsers afgekomen. Het leek wel een soort zomerreünie. Veel schaatsers kom je immers alleen in de wintermaanden tegen.
Maar we kwamen, hoe belangrijk ook, niet voor de gezelligheid, maar voor schaatsers was het erop of eronder.
Door de keuze van D66-wethouder Paul Dirkse om alleen een 250-meterbaan aan te leggen als de omliggende gemeenten de resterende 40% exploitatiekosten voor hun rekening zouden nemen, was de aanleg van de kunstijsbaan afhankelijk van een tiental andere gemeenten. Dus ongewis.
Ondanks temperaturen van 25 graden kregen we een schaatsmuts, een sjaal en wanten uitgereikt. Je moet wat over hebben voor je sport. En dat hadden en hebben we. Terwijl een flink deel van de schaatsers buiten op een groot scherm de speciale commissievergadering bekeek, ging een ander deel naar de raadszaal of de publieke tribune toe.
Niets wees er op, maar in de goed gevulde raadszaal kwam het tot een ontknoping, waarbij William Shakespeare zijn vingers bij af zou likken.
De spits werd afgebeten door een groep kinderen van de 4 Leidse ijsverenigingen. Zij maakten middels t-shirts duidelijk, wat de Sleutelstad nodig heeft: "Wij willen 100% ijs!"
Daar sloot de volgende spreker, IHCL-voorzitter en de eerste wereldkampioen op de 1500 meter Jeroen Straathof op aan: "Stel je voor: je schaatst 150 meter en dan moet je remmen om 100 meter te klûnen. En dat ieder volgend rondje van 150 meter weer. Dat is waar het voorstel van het college van B & W op neerkomt."
Namens de regionale schaatsverenigingen hield Jan Pieter Tensen een positief en gloedvol betoog voor de aanleg van een 333-meterbaan, waarvoor de ijsclubs uit de regio veel meer kansen zien om bij hun eigen gemeenten het geld bijeen te krijgen dan bij het meebetalen aan een 250-meterbaan.
De voorzitter van Stichting IJshal Leiden, Jos Arts concentreerde zich op de cijfers, waaruit bleek, dat zowel het zwembad als de topsporthal meer geld kregen door de 7 miljoen euro extra, maar de ijsbaan juist minder!
Waar de gemeente Leiden vorig jaar nog € 340.000,- per jaar uittrok voor de exploitatiesubsidie, is dat voor IJshal "De Vliet" gedaald naar € 264.000,-. De subsidie voor zowel zwembad "De Vliet" als voor de nieuwe topsporthal is daarentegen zowel voor de bouw als voor de exploitatie wel verhoogd, voor de laatste nog royaal ook. En dat, terwijl de IJshal nog 1 miljoen euro zelf inbrengt ook.
Na de inbreng van de schaatssport kwamen de andere sporten naar voren zoals het zwemmen en het korfbal. De laatste sport, een grootgebruiker van de 5 Meihal en de 3 Oktoberhal, die na de nieuwbouw gaan verdwijnen, heeft liever een breedtesporthal met 2 zalen met 500 stoeltjes.
F.C. Boshuizen had het in het geruchtencircuit al vernomen, maar desondanks was met toch wel overvallen door het feit, dat men hun hoofdveld gaat verliezen. Desondanks was men bereid om constructief mee te werken.
Dat gold ook voor de omwonenden van de Boshuizerkade, voor wie een zaal met 2000 stoeltjes toch echt het absolute maximum is. Groter kan niet op deze plek vanwege overlast voor de omwonenden. Geen onbelangrijk gegeven. Een bezwaarprocedure kan tot 2 jaar vertraging leiden.
Een andere inspreker zette het probleem van de financiering van de 3 sportaccommodaties in het juiste perspectief. Er is de laatste 40 jaar gewoon te weinig geïnvesteerd in de sport en nu komen ze toevallig alledrie tegelijk: "Gemeente, neem je verantwoordelijkheid. Werk deze achterstand nu in een keer weg en ga niet beknibbelen, waardoor je over een paar jaar spijt hebt van net-niet accommodaties."
Het venijn zat in de staart. Iemand van de basketbalploeg van "Zorg & Zekerheid" meldde zich en begon aan zijn betoog met "Ambitie" als rode draad. Het was alleen een eenzijdig soort ambitie. De zaal met 2000 stoeltjes was eigenlijk te min voor de basketbalclub.
Dat zouden er minstens 3500 moeten worden, maar dat was de uiterste ondergrens. Anders zou het bouwen van zo'n topsporthal net zo goed achterwege kunnen blijven. Het ging immers om de Europese ambitie van Zorg & Zekerheid Leiden.
Op de vraag, wat Z&Z Leiden zelf bij zou willen dragen, werd het een stuk minder met de vol bravoure gebrachte ambitie. Feitelijk kwam het er op neer, dat men wel een enorme tribune eiste, maar men op geen enkele wijze bereid was om zelf te helpen zoeken naar financiën om de benodigde vele miljoenen extra te kunnen bekostigen.
Dit schoot Maarten Dirkse, de vertegenwoordiger van de VVD, in het verkeerde keelgat: "Dus u wilt de rekening hiervan bij de belastingbetaler leggen? Wij willen het zo goedkoop mogelijk."
Hierop volgde een precisieschot in eigen voeten van de basketballer: "Niets besteden aan sport is nog goedkoper!"
Zelden zijn de eigen glazen zo vakkundig ingegooid, temeer daar hij het op verzoek van raadsleden, die hun oren niet geloofden, nog eens herhaalde.
Na afloop kwam Yvonne van Delft van GroenLinks op me af met de vraag: "Hebben de ijsclubs iemand gestuurd, die zich voordeed als iemand van de basketbalclub?"
Dat was wis en waarachtig niet het geval, maar het tekent wel, hoe dit ambitieuze optreden op de raadsleden is overgekomen.
Inmiddels had de laatste spreker Paul Dirkse, de D66-wethouder van Sport, de oplossing voor de financiering van de 3 sportaccommodaties op een presenteerblaadje aangeboden. Rolf Marselis van de Leidse Sport Federatie had het ei van Columbus: "Begin met het bouwen van het zwembad in combinatie met de ijsbaan. Bouw op een sportveld aan de Boshuizerkade een breedtesporthal met de mogelijkheid om deze in een later stadium om te bouwen tot een topsporthal. Laat "Zorg & Zekerheid" tot de financiering van de topsporthal naar hun wensen rond is gewoon in de Vijf Meihal spelen. De Leonardo-school en de andere zaalsporters kunnen dan gewoon zonder vertraging naar de breedtesporthal."
Wat een briljante oplossing. Ik wou, dat ik het verzonnen had!
De voorzitter van de vergadering, Vahit Köroğlu van D66, heeft de vergadering net als in december op uitstekende wijze voorgezeten. Dat mag ook wel eens gezegd.
Donderdagmiddag mogen de schaatsers nogmaals opdraven als om 16.00 uur de commissievergadering voor Onderwijs en Sport op het programma staat. Het eerste punt op de agenda betreft de 3 sportaccommodaties.
Geboren en getogen in Nieuw-Vennep in een gezin met 12 kinderen en sinds 1979 woonachtig in Leiden. Mijn vader was de oprichter van het transportbedrijf B.Breed & Zonen in Nieuw-Vennep, dat nog steeds bestaat.
Ik ben in 1983 getrouwd en vader van 4 kinderen.
Ik train al sinds mijn verhuizing naar Leiden voor de Elfstedentocht en ben uiteraard een groot liefhebber van schaatsen op natuurijs.
