
We hadden goed geslapen vannacht. Bij de sanitaire stop halverwege de nacht zagen we een heldere sterrenhemel. Ik werd om 6 uur wakker en ging naar het toilet. Ada sliep rustig door tot 7 uur. We ruimden de tent leeg en zetten deze te drogen in de zon.
Na het ontbijt was de tent kurkdroog. Daar de voorspelling was, dat het morgenochtend zou gaan regenen, stelde Ada voor om vandaag naar huis te fietsen. Een flinke trap, maar niet onoverkomelijk. 
Om half 10 zat alles op de fiets. Na de tanden gepoetst te hebben, stapten we op de fiets en bij de receptie leverden we tentnummer 1103 in en verlieten we camping "De Pampel".
We reden naar Hoenderloo toe. De kortste weg was dwars over "De Hoge Veluwe", maar dat zou ons € 13,85 p.p. kosten. Voor dat bedrag fietsten we wel om. Het was nog een klein stukje klimmen, maar daarna reden we vrij vlak naar Otterlo toe langs de doorgaande weg.
Daar stuitten wij op het terras van "De Waldhoorn", waar we een cappuccino, een jus d'orange en 2 frambozencheesecake namen en nuttigden. Op het terras kwam een vrouw naar me toe van IJsclub Alkemade, die op woensdagmiddag in IJshal De Vliet op het uur na ons schaatsles gaf.
We volgden de knooppunten, die ons langs de bosrand naar Lunteren brachten. De eerste zandpaden waren ons deel, maar na Lunteren volgden er veel meer.
Op één ervan passeerden we een groep stilstaande fietsers. Eén van hen wist ons met onze bepakking op waarde te schatten: "Kijk, dat zijn nog pas échte fietsers!"
Maar ja, wat wil je ook. Voor ons was het mountainbiken met bepakking. Met 28 graden Celsius was het trouwens ook behoorlijk warm.
We lunchten op de trappen van het gemeentehuis van Scherpenzeel. Deze lagen in de schaduw.
Het was bewolkt, toen we naar Woudenberg fietsten. Daar moesten we een stuk wandelen door de braderie de doorgaande winkelstraat. Het tweede stuk namen we een parallelstraat.
Via Maarn klommen we naar de piramide van Austerlitz.
We daalden af naar Zeist en langs de KNVB en Woudschoten reden we naar Bunnik, waar we langs Rhijnauwen naar de Kromme Rijn pedaleerden.
Ondanks het missen van een bord van de LF4B,de Midden-Nederlandroute, kwamen we bij de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Deze volgden we echter iets te lang, waardoor we via Vleuten naar Harmelen trapten. Hier kwamen we langs het gedenkteken van de treinramp in 1962. 
Langs het spoor reden we naar Woerden, waar we bij een ijssalon een dubbele aardbeiencheescake-ijsje namen. Op het jaagpad langs de Rijn genoten we van de meanderende rivier. Aan het jaagpad kwamen we in Bodegraven bij Argentijns restaurant "Asador" uit.

Op het terras namen we 2 filettes de panga en 3 Skuumkoppe 0.0 aan tafel 44.
We zouden via Boskoop naar huis fietsen, maar namen een verkeerde afslag. Een mooie slingerweg zoals langs de Meije, maar deze voerde naar Reeuwijk. Het is beter ten halve te keren dan ten hele te dwalen, dus we reden de slingerweg in omgekeerde richting.
Via Boskoop reden we naar Hazerswoude Dorp en vandaar langs het voormalige Bommelmuseum naar de Elfenbaan.
Via Cronesteyn reden we de Sleutelstad binnen. 
Bij station De Vink was de doorgang afgezet door de politie. Met de Prorail-voertuigen erbij wisten wij genoeg. Zo hadden we op het laatste moment nog een omweg. Zodoende kwam de totaalstand van de fietsvakantie door Midden-Nederland op 532,14 kilometer, een gemiddelde van 66,5 kilometer per dag. Vandaag reden we 138 kilometer, het dubbele van het gemiddelde. Niet gek voor 2 doordouwers van 71 jaar.
zondag 16 augustus 2026
Zandpaden en jaagpaden
maandag 3 augustus 2026
Van de Tafelberg naar de Paasheuvel
We werden om 6 uur wakker. De slaap kwam niet terug. Om 7 uur gingen we eruit en de tent opruimen. Deze was kurkdroog. We ontbeten bij het toiletgebouw, waar we onze route uitstippelden.

Om 9 uur vertrokken we van de op landgoed Oud-Naarden gelegen natuurcamping. Na een ritje over onverharde zandwegen door het bos kwamen we weer op de Zuiderzeeroute. We fietsten door naar Huizen, waar Ada bij de Lidl een paar kleine inkopen deed voor onderweg.
We reden door het oude centrum van Huizen en bogen af naar Blaricum. Daarbij beklommen we de Tafelberg met op de top een heideveld.


Bij het verlaten van de heide kwamen we uit bij restaurant "De Eendracht", waar we een cappuccino en een warme chocolademelk namen. De bananencake was lekker én voedzaam. De mobieltjes waren weer aardig opgeladen voor we naar Blaricum pedaleerden.
Hier raakten we de knooppunten kwijt en reden over de riante lanen naar de Brink, waar we afsloegen naar Eemnes. Door de lege Eempolder reden we naar Eembrugge, waar de fietsbrug omhoog bleef staan. 
Over de provinciale weg passeerden we het kanaal om via de NAP-route door Hoogland en Schothorst te fietsen. Zo kwamen we uit bij het Groene Huis, vanwaar iedere week "Vroege Vogels" wordt uitgezonden.

Op een plein in Schothorst namen we bij "The Blueberry" een lunch met zalm of met bietenhummus. Ik ging verder lezen in "De andere wereld" van Marten Toonder.
Na het eten zagen we, dat er een vogel op mijn fiets had gescheten. Van het zadel ging het makkelijk af, maar mijn bidon was een ander verhaal. Als ik dronk moest ik de dop eraf draaien en vanavond op de camping grondig schoonmaken.
Hier is de boosdoener. Eenieder die deze vogel signaleert mag hem vangen en 10 dagen in een kooi zijn gerechtvaardigde straf uit laten zitten. Dit zal hem leren.
We fietsten naar Hooglanderveen en vandaar naar Slichtenhorst en Driedorp.




We waren op de Veluwe.

Via slingerende wegen trapten we naar Krachtighuizen. Hoe sterk bleek op deze wisselend bewolkte dag, toen Ada na een ijsje erachter kwam, dat haar achterste derailleur niet meer werkte. De kabel was gebroken.

Via Drie, Speuld en Staverden reden we in een rustiger tempo door de mooie bossen van de Veluwe.



We fietsten naar Elspeet en vandaar naar Vierhouten, waar we bij "De Paasheuvel" wilden kamperen.

Het was een enorm terrein met veel groepsaccommodaties, maar de groep van 2 Leidse fietsers kon er niet terecht. We reden terug en vonden elders in Vierhouten een plek op camping "Frusselt".

Terwijl ik de binnentent opzette, plakte Ada met leukoplast het gescheurde plastic venster van de buitentent. Zodra de Eureka! Susten 3XP stond, konden we de tent inruimen en brood met kaas en paprika en yoghurt met muesli eten.
Ik ging betalen in de bistro. We konden er vanavond niets drinken, want de finale van het Wereldkampioenschap voetbal stond op het punt van beginnen. Ada en ik gingen na 84 kilometer fietsen (en 177 in 2 dagen) op de heide tegenover de camping,

De hei stond nog niet in bloei op een enkele struikhei en dophei na.










Vermoedelijk voor de finale kwamen we niemand tegen op de heide.
In het toiletgebouw laadde ik de mobieltjes op en schreef het dagboek bij bij een Leffe 0,0. Dit was ook de ruststand tussen España en Argentina. Uiteindelijk had Spanje een verlenging nodig om de Argentina te verslaan. Een terechte wereldkampioen.
's Nachts werden we wakker. Was het regen of was het "Don't cry for me, Argentina?"
zondag 26 juli 2026
"Kijk, dat zijn nou pas echte fietsers!"
Gisterenavond kwamen we terug van 8 dagen fietsen in Midden-Nederland.
In totaal trapten we 532.14 kilometer weg, een gemiddelde van 66,5 kilometer per dag. De gemiddelde snelheid was 15,73 kilometer per uur, voor een fiets met bepakking geen onaardig gemiddelde.
We kampeerden in Huizen, Vierhouten, Hattem en Hoenderloo. Zoals wielrenners het beste bewaren voor de eindsprint, zo viel onze slotfase ook in deze categorie. Gisteren reden deze 71-jarigen 138 kilometer. Op de door de droogte mulle zandpaden was het mountainbiken met bepakking.
De komende week zal ik verhalen over onze fietsvakantie door Zuid- en Noord-Holland, Utrecht, Gelderland, Flevoland en Overijssel op mijn blog plaatsen.
Daar we een dag eerder terugkwamen dan gepland, hadden we naast de gebruikelijke wassen draaien, moesten er ook boodschappen gedaan worden.
In de regen fietste ik vanmorgen naar de Oogstwinkel in Leiden, de voorraad verse levensmiddelen op was. Deze regen viel nog mee, vanmiddag viel er beduidend meer. Nog veel meer viel er in Utrecht. We hadden geluk, dat we gisteren al naar huis gefietst waren. De wind was eveneens sterker dan 24 uur eerder.
's Middags bracht ik tussen de buien door nog appels uit onze tuin naar mijn schoonmoeder toe, terwijl Ada naar de volkstuin ging om daar het een en ander te oogsten.



Onderweg en in onze achtertuin stonden nog genoeg bloemen, die de droogte van de afgelopen maand doorstaan hadden.
