Berkheide

Afgelopen dagen is het neerslagtekort in het westen van het land al aardig weggewerkt.
De regenjas en de regenbroek was dan ook regelmatig nodig. 
De maximumtemperatuur wist maar ternauwernood de grens van 20 graden Celsius te passeren.
De minimumtemperatuur lag een graad of 8 lager. Kortom, het weer vertoont al herfstachtige tekenen.

Dit is echter geen klaagzang, want tussen de buien door konden we genieten van Hollandse wolkenluchten en felle opklaringen. Vanmorgen kreeg ik tijdens een fietsrit naar de Leidse binnenstad binnen een uur met al deze weersverschijnselen te maken.

Eerst reed ik naar het LUMC om een paar afspraken te maken voor de volgende oogprikken, daarna trapte ik door naar "De Helianth" om brood, melk en fruit te halen. Bij het in de fietstas toen zag ik een klein koolwitje in de winkel rondfladderen en tussen de winkelwagens een veilig plekje vinden.

Dit is nog eens een "Iron Butterfly"!

Nadat ik de boodschappen thuis gebracht had, fietste ik door naar de volkstuin, waar ik een banaan naar Ada bracht. Daarna reed ik naar "De Klip" toe, waar ik de fietsrit via de duinen van "Berkheide" naar Kawijk van gisteren voor een groot deel herhaalde. 

Gisterenavond gingen Ada en ik om de familie van een onverwachts overleden tuinder te condoleren. We reden toen nog even door naar de plek, waar de bibliotheek van Katwijk aan Zee binnenkort gehuisvest wordt.

Op de terugweg kwamen we in een korte wolkbreuk langs de Tjalmaweg terecht. Toen de bui gepasseerd was, zagen we een felle zonsondergang net onder een loodgrijs wolkendek duiken.

Thuis deden we de deels nat geworden kleding uit en trokken droge kleding aan. 

Vandaag reed ik wederom een donkere wolkenlucht tegemoet.



De wolkenluchten waren dreigend, maar de wolken dreven langs me heen.


Ik nam nu wel de tijd om de duinplanten op de gevoelige plaat vast te leggen.





In Katwijk reed ik over het Vlaggenduinpad naar de Cantineweg.




In de bocht in de Cantineweg zag ik een kudde schapen het gras kort houden.

Voor de tweede keer reed deze Duinfietser door de Zandloper.

Het riet wuifde mij vriendelijk toe.

Met de 37 kilometer van vandaag en de 45 van gisteren is het maandtotaal op 692 kilometer gekomen, een gemiddelde van 33 per dag. Vooral bij die 45 hielden de fietser en de fietsster  het niet droog.

Roosterroute

Mijn vrouw had met haar zussen afgesproken om een dagje naar Gouda te gaan. Nu is dat ook de plaats, waar Ada geboren is. Ik ben dan ook met een Gouden vrouw getrouwd!

Zij stapte om half 9 op de fiets. Ik deed dat ook, maar dan om naar de volkstuin te fietsen om daar wat planten water te geven. Vanaf de volkstuin reed ik door naar de duinen. Ik deed dat met een doel. Tijdens de fietsrit door de duinen van een paar weken geleden had ik diverse verkeersborden gezien met rooster erop. Tijdens de rit door het gebied van de Molen- en Merentocht kwam ik er ook een paar tegen.

Op mijn werk was ik jarenlang roostermaker. Vooral het maken van het vakantierooster in de zomermaanden was altijd een pittige klus. Teneinde mijn opvolgster een hart onder de riem te steken, zou ik wat foto's maken om deze zware klus wat lichtvoetiger te maken.

Aan de voet van de duinen kon je goed zien, dat het water in de beek veel lager stond als gebruikelijk. Het kroos op de het laagje water ligt erbij als een grasveld.
Na de klim op "De Klip" kwam ik al snel duinvegetatie tegen.



En de eerste roosterborden.


Veerooster klinkt toch erg aanlokkelijk. Daar wil je toch op staan!



Een paar kilometer verderop lagen de volgende veeroosters.



Op weg naar Den Haag passeerde ik weer andere duinplanten.




Bij Den Haag was er sprake van een glad rooster. Zou dat te maken hebben met de gladjanussen, die soms plaatsnemen in de regering of het parlement?






Alleen de wildroosters ontbraken in de duinen.


Het was heerlijk fietsweer. Niet te warm, niet te koud.




Via de natte en droge duinen fietste ik naar het Valkenburgse meer, waar ik over het nieuwe onverharde pad naar huis reed.