Meijendelloop

Voor vanmiddag had ik met Hans Boers afgesproken om te gaan lopen in Meijendel. Voor het zo ver was, ging ik eerst boodschappen doen in de Leidse binnenstad. Het gras onderweg zag er nat uit van de dauw na de frisse start van de dag.

We sliepen wat langer, doordat we gisteren ook later naar bed gingen, daar we naar de opening van de Olympische Spelen in Milaan en Cortina d'Ampezzo hadden gekeken. Laat theater maken maar aan de Italianen over! Zelfs bij voetbalwedstrijden krijg je op het veld soms hoogstandjes te zien....

"Nessun Dorma" van Andrea Bocelli was wat mij betreft het hoogtepunt van de openingsceremonie.
Ada ging na het ontbijt naar de volkstuin, ik haalde brood bij de Oogstwinkel en "De Helianth". Thuisgekomen maakte ik een lunchpakket voor mijn echtgenote en bracht dat naar de volkstuin, waarna ik via de Landgoederenroute naar de tunnel onder de A44 ter hoogte van het  voormalige Dierenpark Wassenaar fietste. Daar had ik met Hans afgesproken. 

Ik had thuis dunnere sportkleding aangedaan, daar de temperatuur behoorlijk was opgelopen. 12,6 graden Celsius begin februari is een tikkeltje aan de hoge kant.

Dat was de eerste duin, die we in Meijendel moesten beklimmen, ook.

Klimmend en dalend over onverharde paden was het best een pittige training. Een beetje vergelijkbaar met lopen in Asturias.

Niet zo hoog, maar dat werd gecompenseerd door het mulle zand. We liepen naar het strand toe. Daar zochten we de branding op.

Na de mulle strandopgang te hebben beklommen, kwamen we voor de tweede keer langs de konikpaarden.



Na een kleine 10kilometer waren we weer terug bij onze fietsen. Daar zagen we bijzondere duinplanten.



We fietsten over dezelfde route samen terug. Ter hoogte van de spoortunnel namen we op de Horstlaan van elkaar. De polders ten zuiden van de Stevenshof zag de polder er heel anders uit dan de duinen van Meijendel. 

Na me gedoucht te hebben lunchte ik in mijn eentje, waarna ik naar de eerste schaatsafstand op de Olympische Spelen ging kijken. De Winterspelen leveren altijd verrassingen op, maar dit was wel een hele grote. De jarige Francesca Lollobrigida won de 3000 meter en geen van de favoriete Nederlandse vrouwen wist op het podium terecht te komen.

Een valse start voor Oranje.

Maar Nederland kan natuurlijk het échte Oranje nog inzetten.

Aan strijdlust zal het hen niet ontbreken.....

Persoon van het Jaar

Ieder jaar kan er kort na de jaarwisseling gestemd worden voor de Persoon van het Jaar. Zo ook dit jaar. U kunt op dit moment kiezen uit een tiental vrijwilligers of actievoerders, die ieder op een ander vlak hun sporen hebben verdiend.

Mijn stem gaat naar Wesley van Klink, die ik al een aardig aantal jaren ken van het G-schaatsen in de Leidse IJshal en IJshal De Vliet.

Dat hij de Gouden Televizier-Ring heeft gewonnen zegt genoeg over zijn acteerprestaties. Ik ken hem vooral als een vriendelijke goedgemutste schaatser. Wesley, mijn stem heb je. Hopelijk krijg ik veel navolging!

Dolf Jansen

Gisterenavond zijn wij naar de Oudejaarsvoorstelling van Dolf Jansen in de Leidse Schouwburg geweest.  Om kwart over 8 fietsten we naar de mooie Leidse binnenstad voor een avondje schaterlachen. Het programma had de titel "Ongekend" meegekregen, een woord met meerdere betekenissen.

(Klik op de foto om de tekst te vergroten)
Heel 2025 kwam in sneltreinvaart aan bod met een nadruk op het laatste semester. 
Ook zeer actuele dingen als het noodpakket werden op een scherpe wijze met veel humor gefileerd. 

Vooral als hij in gesprek ging met het publiek, leidde dit tot hilarische hoogtepunten. Dolf moest dan improviseren en dat lukte uitstekend. Wij hadden in ieder geval een leuke avond en met goed getrainde lachspieren keerden wij huiswaarts. 

(Klik op afbeelding om de tekst te vergroten)
De komende week treedt hij nog op in "De Kleine Komedie" in Amsterdam. Wie "Ongekend" nog wil zien, kan HIER KLIKKEN on te zien, of er nog kaarten zijn.
Deze ervaringsdeskundige kan het u aanbevelen.

De hele voorstelling is hier te zien:

Enggeestig

Ik had eerlijk gezegd nog nooit van het woord "enggeestig" gehoord tot het in de door Arnaut Hauben gepresenteerde aflevering van "Interview met de geschiedenis" over Marlene Dietrich werd uitgesproken na precies 32 minuten.

Het betekent bekrompen, maar het woord enggeestig geeft het veel preciezer aan. Nu leefde Marlene Dietrich niet bepaald enggeestig. Integendeel.


In de westerse wereld is er het laatste decennium sprake van het terugdringen van de verworvenheden van de jaren '60 en '70. Dit komt voort uit een enggeestigheid, die zich in eerste instantie richt op minderheidsgroepen. Maar vergis u niet. 

Het is een rupsje nooitgenoeg, dat als ze de ene vrijheid heeft ingeperkt, daarna haar tanden zet in de volgende om deze op te slokken.

Hoe dat eruit ziet?

Dat hebben we zaterdag in Den Haag kunnen zien.

Trap niet in het frame van sommige politieke partijen, die hun handen in onschuld wassen met het verhaal: "Het waren voetbalhooligans!"

Het partijkantoor van D66 beschadigen en proberen in brand te steken en het Binnenhof bestormen zou gewoon vandalisme zijn? Het was gewoon politiek geweld en niets anders! 
Maar de grondoorzaak is en blijft enggeestigheid!

Schelvispekel

Het is deze dagen 50 jaar geleden, dat in Boissy-sous-Saint-Yon "Schelvispekel" werd opgericht tijdens een zogenaamde bonte avond van de Equipe Liturgique.

Bas Warnink, Tim de Beer, Joep Kapiteyn en ondergetekende waren niet van het podium af te slaan en met liedjes met een humoristische inslag en visuele grappen brachten we de stemming er aardig in bij het onderwijzend personeel in spe.

Die avond in de binnenlanden van Frankrijk was het startschot van een muzikale vriendschap, die een halve eeuw later nog steeds bestaat.

De eerste jaren traden we veelal met zijn vieren op op de plek, waar wij het best tot ons recht kwamen. Op feesten en partijen van vrienden. Tussen de schuifdeuren dus.


Later kwam Nel, de vrouw van Bas, onze gelederen versterken. En eerlijk is eerlijk, muzikaal waren we geen hoogvliegers, maar enthousiasme en heel veel lol compenseerde dit volledig.

Helaas is Tim de Beer in september 2018 na een kort ziekbed overleden, zodat we nooit meer in de originele bezetting op kunnen treden.
Maar Tim zou niet gewild hebben, dat we zouden gaan sippen. Derhalve hebben we met elkaar nog steeds de grootste lol.


En dat hopen we nog lang vol te kunnen houden!

BTW

Schrijvers en sporters demonstreerden vandaag in Den Haag tegen de verhoging van de BTW op sport, culturele activiteiten en boeken. Het kabinet wil de BTW verhogen van 9% naar 21%. Onder hen schrijvers als Saskia Noort, Tommy Wieringa en Ted van Lieshout en wielrenster Annemiek van Vleuten waren aanwezig om te pleiten voor het terugdraaien van deze ondoordachte maatregel.

Hoewel, ondoordacht? Als je de column van Ephimenco in Trouw van 28 oktober onder de titel "Wilders speelt met ons als een verveelde kat" leest, begrijpt meer van de achtergrond van deze voor velen vervelende maatregel.

Een bezoekje aan een museum wordt 12% duurder.

Een concert bezoeken wordt ook 12% duurder.

Boeken worden ook 12% duurder.



En in tijden van zwaarlijvigheid en obesitas wordt sporten ook nog eens 12% duurder gemaakt. Over een aantal jaren mag u nogmaals de beurs trekken, doordat de zorgkosten als gevolg van deze maatregel flink toe gaan nemen. 

Ondertussen wordt de Quote 500 ontzien. En daar wemelt het van de mensen, die jaarlijks miljarden wegsluizen naar belastingparadijzen en kunnen onderhandelen over hun belastingtarief. U en ik kunnen dat niet. Wij mogen via de BTW-verhoging 12% meer betalen....

"Kom op nou jongens!"

Een paar weken geleden kreeg ik via de IJVL een uitnodiging voor "Kom op nou, jongens!" De gemeente Leiden had een avond over Positief coachen georganiseerd in het kader van Veilig sporten in Leiden.

Daar je nooit te oud bent om te leren, meldde ik me aan voor deze avond in "Ins Blau". Zodoende fietste ik na het avondeten naar de Haagweg, waar het nog lastig was om een plekje te vinden in de fietsenstalling. Sportief Leiden was op de fiets gekomen.
Met zo'n 100 andere sportcoaches konden we genieten van een solovoorstelling met publieksparticipatie over positief coachen met zeer herkenbare voorbeelden uit het werkleven en de gedragingen van een voetbalvader.

De voorstelling was hilarisch en leerzaam tegelijkertijd en liet duidelijk zien, wat er gebeurt als je in een positieve of negatieve spiraal zit.

Hockeycoach Marc Lammers werd ook aangehaald met deze fenomenale uitspraak: "Ik heb nog nooit een wedstrijd gewonnen op mijn zwakste punt!"
Tip voor alle coaches: het is veel effectiever om de sterke kanten van je pupillen nog beter te maken, dan om veel tijd en energie te besteden aan het verbeteren van de zwakste punten.
Positief coachen kent echter ook zijn valkuilen. Je moet niet verwachten, dat je iedereen meekrijgt. Zo'n 30% vindt meer genoegen in blijven klagen. Je hebt dus geduld nodig voor je blijvend resultaat boekt.

Als je zo'n 15% meekrijgt, dan is de kans groot, dat een flink deel van de middengroep zich aansluit. Voor sportclubs is dit de basis voor een veilig sportklimaat.

Na afloop praatte ik bij een Palm nog een tijdje na met een paar mensen van Leiden Atletiek. De sporten mogen dan anders zijn, met coachen stuit je op dezelfde problemen en kansen!

Langs de Zijderoute

De historicus Peter Frankopan schreef het gedegen standaardwerk "De Zijderoutes" over deze historische verbinding tussen Oost- en West-Azië.

In deze eeuw timmert China flink aan de weg met de Nieuwe Zijderoute.

Toen een aanbod van de VPRO langskwam voor een theaterprogramma van Jelle Brandt Corstius en Ruben Terlou onder de titel "Langs de Zijderoute" bestelden we direct 2 kaartjes voor 5 maart in "Tivoli" in Utrecht.

Om 4 uur fietsten we naar Leiden Centraal, waar we de trein naar de Domstad namen. Daar wandelden we naar "De Werfkring", een vegetarisch restaurant in één van de werfkelders aan de Oude Gracht.

Hier prikten we een vorkje met Elsa. Met mijn jongste schoonzus konden we bij een smakelijke  maaltijd bijpraten. Na dit gezellige samenzijn wandelden we naar "Tivoli", waar we veel te weten kwamen over de expansiedrang van China en Rusland en wat dit voor gevolgen heeft voor de omliggende landen. Daarnaast waren er veel grappige anekdotes over het leven in Rusland, China en de landen langs de nieuwe Zijderoute.

Historie en actualiteit liepen in dit leerzame theatercollege over de Zijderoute door elkaar heen.

Uiteraard kwam de Russische inval in Oekraïne aan bod. Bijzonder was, dat Ruben Terlou op het moment van de invasie in Rusland aan het filmen met een Oekraïense cameraman, die ook muzikaal bleek te zijn. Aan het slot van de avond trad hij met zijn gitaar op. Het lied heb ik niet kunnen vinden, wel eentje van "Pink Floyd"

Jelle Brandt Corstius heeft een boek over Oekraïene uitgebracht onder de titel "Spullen brengen".

Als u de kans krijgt om naar "Langs de Zijderoute" te gaan, kan ik het u van harte aanbevelen.