Ludwig-Donau-Main-Kanal

Het was een heldere sterrenhemel en dat betekent meestal, dat het aardig afkoelt. Zo ook deze nacht op Campingplatz "Ölkuchenmühle".

Toen we om 6 uur wakker werden, was de buitentent zowel aan de buiten- als de binnenkant vochtig van de dauw. Desondanks stonden we weer vroeg op, want we moesten weer een eind fietsen vandaag. Voor we gingen ontbijten, hadden we de buitentent te drogen gehangen over een enorme boomstam.
Onder het ontbijt hoorden we een kabaal in een grote spar aan de rand van het veld. Een paar dikke takken bewogen. We gingen kijken, wat er aan de hand was. We zagen wat we nog nooit gezien hadden: een zwarte eekhoorn!

Om 8 uur verlieten we de camping zoals we gekomen waren: via de achteringang. Dat was wel zo praktisch, want we zaten meteen op het Ludwig-Donau-Main-Kanal.

We gingen dus verder waar we gisteren gebleven waren. Na Neumarkt over de dijk doorkruist te hebben, reden we naar Berg, waar we de route verlieten om koffie en warme chocolademelk te drinken bij een bakkerij met 2 hazelnotenkoeken als lekkernij. Laat taarten en koeken bakken maar aan de Duitsers over.
Vanuit Berg klommen we weer naar het kanaal. Daar zagen we een boomgaard tegen de schuine helling, net als bij ons tegen d dijken. Alleen was de dijk hier tientallen meters diep, doordat hij was gegraven op de rand van een berg.

Tevens zagen we, dat delen van dit in onbruik geraakte kanaal aan het verlanden was. Dat zie je ook niet elke dag.
Door de bossen klommen we over onverharde paden etage na etage langs het kanaal met zijn vele sluizen.

Aanvankelijk kwamen we bijna niemand tegen, maar na 10 uur werd het allengs drukker.

Vanaf Schwarzenbach begon het dalen. Ada was de eerste, die het opmerkte: "Kijk, het water loopt de andere kant op!"

Ze had gelijk. Nu moet je niet denken, dat de afdaling meteen makkelijk was. Doordat veel boomwortels op het onverharde pad door de grond kwamen, leek het wel op mountainbiken. Mountainbiken met bepakking wel te verstaan.

Af en toe waren er kunstwerken, waarbij ook informatie te vinden was over het Ludwig-Donau-Main-Kanal.

Het was een bijzonder mooie tocht, en dat kun je niet van ieder kanaal zeggen.

Bij Wendelstein kwamen we in de bebouwing en een paar kilometer verder verlieten we het kanaal en volgden we 12 kilometer lang het bord Altstadt, aanvankelijk door de  bossen langs een drukke weg. De laatste 7 kilometer gingen we door de bebouwing.

Pas bij het park aangekomen konden we de drukke rondweg van Nürnberg verlaten en werden we over rustige fietspaden naar de Hauptmarkt geloodst, waar we de fietsen tegen de Frauenkirche stalden. Op een trapje bij de zijdeur aten we ons brood op.

Bij het Tourist Information  hadden we een boekje over de Regnitz Radweg gehaald met daarin de route van het noordelijke deel van het Main-Donau-Kanal.

Het zuidelijke deel was beschreven in de Fünf Flüsse Radweg, die we bij Wendelstein hadden verlaten.

Vanaf de Hauptmarkt reden we door een langgerekt park naar Fürth toe. 

We verlieten Neurenberg, de stad van Albrecht Dürer.

Op deze mooie dag was het druk met fietsers. Aanvankelijk volgden we de Regnitz. Dat deden we tot Eltersdorf, waar we bij een bakkerij koffie en koude melk dronken bij een gedeeld pauwenoog. Hier besloten we langs het Main-Donau-Kanal te gaan fietsen, dat we bij Frauenaurach bereikten.

Dat viel niet mee, want we hadden aardig wat tegenwind. Doordat alles hier vlak was, leek het wel of je in Holland was.

Het werd anders bij de sluis na Alterlangen. Het kanaal zakte hier ongeveer 20 meter, zodat wij aanvankelijk hoog boven het water fietsten. Met de heuvels rond de Main was het een fraai uitzicht.

Langzamerhand daalden we weer naar kanaalniveau af. Via Möhrendorf en Hausen trapten we naar Buckenhofen, waar we na de sluis bij Forchheim een plek vonden op "Caravan Club Forchheim", een camping zonder wifi.

In een hoekje met 3 koepeltenten zetten wij onze koepeltent erbij. We fietsten terug naar Buckershofen om bij Norma boodschappen te doen. Daarmee reden we vandaag 109 kilometer, waarmee het totaal deze vakantie op 1003 kilometer uitkwam.
Om beurten douchten we ons, waarna we kidneybonen met sperziebonen en tomaat aten met yoghurt toe.
Op de camping was het rustig. Bijna iedereen was naar het Anna Fest in Forchheim. Wij deden daar aan mee met een Anna Festbier.

Altmühltal und Fünf Flüsse Radweg

Regensburg deed zijn naam eer aan. Vannacht werden we wakker van de regen op het tentdoek. De slaap kwam weldra weer, tot we om 6 uur ontwaakten. We gingen er, ondanks dat de tent nog nat was, toch maar uit. We hadden een lange weg voor de boeg.

We ruimden de tent nat op, ontbeten heel stilletjes met een boterham met kaas en een heerlijke koek. Omhalf 8 deed ik mijn toegangspasje voor het toitetgebouw volgens afspraak in de brievenbus. Er zat al een pasje in. Ada had het dus ook al gedaan. We verlieten Campingplatz "Freizeitinsel" en waten meteen op de weg naar Poikam.

Op deze zonnige morgen reden we vanaf daar langs de Donau naar Kelheim over dezelfde weg als dinsdag met dijkje op, dijkje af. Onderweg kwamen we langs de campings bij Kapfelberg. Op de eerste was geen enkele tent te ontwaren, op de tweede 2. Wij hadden duidelijk een leukere camping gehad.

Om half 9 reden we Kelheim binnen. Bij een Bäckerei namen we koffie, warme chocolademelk en 2 kwarkbollen. Heerlijk.

Om 9 uur stonden we klaar voor het Altmühltal. We hadden van diverse Duitsers gehoord, dat het "sehr schön" was. Nou, dat klopte!

Nadat we Kelheim uit waren, reden we in de natuur langs de Altmühl, het begin van het Main-Donau-Kanal, dat we vandaag zouden volgen.

Om de paar kilometer hadden we een leuk dorpje met af en toe een kasteel hoog op de bergen. Het begin deed ons erg veel denken aan het Lahntal, dat we 8 jaar geleden bezocht hebben.

Onderweg kwamen we langs de langste houten brug van Duitsland.

Het eerste stadje waar we stopten was Riedenburg. Hier kochten we een envelop en een postzegel, zodat mijn vrouw het toegangspasje voor het toiletgebouw erug kon sturen naar camping "Freizeitinsel".  Afspraak is afspraak!

De envelop schreven we op deze prachtige zonnige dag op het terras bij een cappuccino en een jus d'orange.
De Altmühl maakte hier een paar flinke kronkels, zodat we telkens een ander uitzicht hadden. Soms was het dal breed, dan weer vrij smal.

Bij Oberhofen stuitten we op een replica van enkele huizen van Neanderthalers.

Bij Meihern zagen we een omgeknaagde boom en tientallen omgeknaagde maïsstengels, die naar de rivier gesleept waren. Wij vermoedden, dat dit het werk van bevers was.

Nu we het toch over de natuur hebben, later op de dag zag ik een ijsvogel boven het water scheren.

Ter hoogte van de Wolfsberg verlieten we de Altmühl om via de Mühlbach te gaan klimmen en daarna naar Dietfurth af te dalen. Leuk stadje nummer zoveel.

Na een korte pauze bij de Arzberg fietsten we via Kottingwörth naar Beilngries. Naarmate het later op de dag werd zagen we steeds meer fietsers. In Beilngries was het flink druk. Bij een bakker namen we 2 Zwetschenkuchen, koffie en jus d'orange.

Daarna verlieten we het Altmühltal en langs het Main-Donau-Kanal ging de Fünf Flüsse Radweg verder.

Over een niet zo goed onverhard pas klommen en daalden we naar Plankstetten.

Daarna werd het wat beter bij Berching, waar we aan de andere kant van het kanaal verder fietsten. Of eigenlijk 2 kanalen. Naast het brede Main-Donau-Kanal is er ook nog het smalle Ludwig-Donau-Main-Kanal uit de 19e eeuw.

Deze is aangelegd in opdracht van Ludwig I van Bayern, die ook de aanzet gegeven heeft tot de bouw van de 2 grote torens van de kathedraal van Regensburg.

Voor de aanleg van een nieuwe Autobahn moesten we af en toe een Umleitung ondergaan, maar vooral na Mühlhausen was het in onbruik geraakte kanaal erg mooi. Ons deed het denken aan een soortgelijk kanaal in Noord-Frankrijk.

Bij Sengenthal vonden we Campingplatz "Ölkuchenmühle".

Op een groot veld bij een oude boerderij met veel bos zetten na betaling van € 8,- we onze tent op, waarna we bij de Norma boodschappen deden.

Een ijsje later en 3 kilometer verder hadden we er 94 kilometer op zitten op deze dag met heerlijk zomerweer.
We aten sperziebonen met tortelino's met een Radler erbij. Niet alleen wij vonden dat lekker, de wespen ook. Na de yoghurt met muesli gingen we nog even wat drinken op het terras van boerderij "Ölkuchenmühle".

 Niet alleen wij, als enige kampeerders op deze vrij primitieve maar verder prachtige camping, deden dat, maar ook buurtbewoners kwamen even wat drinken bij de 79-jarige campingbeheerder! Een halve liter Hefe Weizen voor € 1,20, waar vind je dat nog?
Dat we midden in de natuur zitten bleek uit het feit, dat een ree op een meter of 10 van ons af langs rende.