Drentse Aa en Dwingelderveld

 Na 106 kilometer fietsen kwam de slaap om een uur of half 11 bliksemsnel. Ik droomde van onweer bij Enkhuizen en werd wakker van onweer bij Norg. De regen kwam met bakken uit de hemel en de slaap kwam pas weer, nadat de blaas geleegd kon worden, toen het buiten droog was.
Daar we onder grote bomen stonden, kwamen we van de regen in de drup. Vooral als er een windvlaag kwam, leek het wel of het regende.

Om een uur of half 7 werden we samen wakker. Na moed verzameld te hebben, gingen we de tent uitruimen. De buitentent was nog kletsnat. Dezen zouden we bij het ontbijt wel drogen. Om toch iets in de maag te krijgen aten we een Wieringer koek.
Om 8 uur verlieten we camping "Molenduin" en fietsten naar de Brink, een kilometer verder in Norg. Daar namen we een cappuccino en een thee. Terwijl ik  binnen ging betalen, meldde Ada, dat ze op zoek ging naar een knooppuntenbord.
"Ik ga naar links."

Toen ik buiten kwam, was ze al weg. Maar links kon je op 2 manieren interpreteren: meteen linksaf of  50 meter naar rechts en dan linksaf op de weg, waar we vandaan kwamen. Ik koos voor de tweede optie. Toen ik bij de bosrand aankwam en haar na anderhalve kilometer nog niet zag, keerde ik maar om.

Ada had dat ook gedaan en zo troffen we elkaar weer bij Hotel "Karsten".
De serveerster zei: "jullie hebben elkaar gelukkig weer gevonden!"
En zo is het maar net.
Met enige vertraging vertrokken we uit Norg.




Op weg naar Vries kwamen we over stille weggetjes bij het bezoekerscentrum "Het Noordsche Veld".

Dit bezoekerscentrum was gesloten, maar de picknicktafel lag lekker in de wind. We drapeerden onze tent er omheen en deze wapperde tijdens ons ontbijt helemaal droog.

We vervolgden onze route door mooi Drenthe via Vries naar Schipborg, waar we aan de Drentse Aa het terras van een restaurant opzochten. Aan de rand van het natuurgebied dronken we cappuccino en jus d'orange met overheerlijke carrotcheesecake. 

We rekenden af bij "De Drentse Aa" en gingen naar de Drentse Aa-route volgen.


Deze liep lange tijd parallel met de Saksenroute, die we in 1994 met de kinderen hadden gefietst.
Door een afwisselend landschap reden we over de zevensprong bij Zeegse naar de heide bij Ballo.
De weg slingerde door het glooiende land met akkers, weilanden, bossen, hagen en heide.

In Rolde troffen we een Plusmarkt, die geopend was. Ada deed boodschappen. Op een bank bij de brink lunchten we met het net gekochte brood uit de supermarkt. Daarna moesten we op zoek naar de knooppuntenroutes, die we aan de rand van Rolde verlaten hadden.
Dat viel nog niet mee. Na een rondje door het centrum reden we over Drentse dreven naar Ekehaar.

Althans, dat was de bedoeling. Door een verkeerde afslag reden we op Grolloo aan. 
Dat betekende op deze zonnige zondagmiddag wat foto's maken bij het "Cuby & The Blizzards"-museum.

 

In mijn jeugd heb ik met Bas Warnink vaak naar "Groeten uit Grolloo" van "Cuby & The Blizzards" geluisterd.

Ook camping "De Berenkuil" kwam ons niet onbekend voor.

Door de bossen reden we naar Elp, waarna we door open veld tegen de wind in naar Westerbork reden. Daar wachtten we bij een ijssalon tot we bediend werden. Toen dat na een kwartier nog niet was gebeurd, stapten we maar op. Bij een bakker een eind verderop namen we een cappuccino en een ijsje.
Daarna volgde het zwaarste stuk. De wind was weer opgestoken en daar we tegenwind hadden zakte het tempo flink in de buurt van Holthe. 

Het slingerende fietspad door het Holtherzand voerde ons naar natuurgebied Dwingelerveld. Ondanks dat we al veel moois hadden gezien, was deze rit de mooiste van de dag. Eerst door een grot bos, daarna door het Holtherveen met zijn tientallen vennetjes, waarvan één met enorm veel waterlelies.

Op een gegeven moment zag je links van je vennen en rechts van je de Dwingelose heide! Hoe mooi wil je het hebben?

We volgden het Commissaris Cramerpad, in 2017 uitgeroepen tot het mooiste fietspad van Drenthe. Daar kan ik me wel wat bij voorstellen.
Door een bos en boerenland fietsten we naar Hees. Daar vonden we een plek op camping "Niezinghoeve", waar we met vrienden in april 2017 een lang weekeinde hebben doorgebracht.

Na 97 kilometer fietsen met voornamelijk tegenwind, hoorden we onze tent op een zeer ruime plek bij het maïsveld opzetten. We mochten de keuken gebruiken en aten op het terras bloemkool met aardappels met wat gesmoorde groenten. Het toetje was skyr, met een paar flesjes Grolsch om alles goed te smeren.
Dat ging er wel in na de mooie maar lange tocht over de Drentse dreven.

Gaasterlân en Fryske Wâlden

 Na een droomrijke nacht ontwaakte ik om 6 uur. De vogels kwinkeleerden, dat het een lieve lust was. 

Ada werd om half 7 wakker. Daar we een lange dag vooer de boeghadden, stonden we op, braken de tent op en ontbeten op de banken, die van pallets gemaakt waren, bij de ingang van camping "De Waps". Een erg mooie camping trouwens.

Rond half 9 zaten we op de fiets door het mooie Gaasterlân. We reden van Oudemirdum naar Nijemirdum. Door het glooiende land met bossen en weidse uitzichten slingerden we met de harde wind in de rug naar het noordoosten. Het was bewolkt, maar droog.
Via Sondel en Wijchel reden we naar Sloten toe. Bij de gracht, waarover ik ook geschaatst heb bij de Elfstedentocht, kochten we bij de bakker op de hoek vier Oranjekoeken.

Vlak voor Wijchel was een heuse wegblokkade van boeren. De koeien moesten over het stille landweggetje oversteken van de stad naar de wei.
Via Tjerkgaast reden we naar Sint Nicolaasga en vandaar naar Scharsterbrug. Langs een kanaal reden we naar een natuurgebied bij Oosterheule. Daarbij kwamen we langs een vogelplas in een bos en daarna langs het Nannewiid, een van de eerste plaatsen in Nederland, waar op natuurijs geschaatst kan worden.

Met een slinger reden we Heerenveen binnen. In het centrum vonden we een plek op het terras van "Brownies & Downies" aan de gracht recht tegenover het oude gemeentehuis.
Op onze tafel lag een zwarte baseballpet met allerlei kleurige borduursels. Deze bleek van "De bezienswaardigheid van Heerenveen" te zijn, die voor ons aan deze tafel had gezeten. Dat klinkt als een zeer kleurrijk persoon.

We raakten in gesprek met een echtpaar uit Oranjewoud, dat ook veel fietste. Zij gaven ons wat tips voor het vervolg van de reis na de cappuccino, de warme chocolademelk en de brownies met cranberry.
Na wat inkopen te hebben gedaan op de markt reden we Heerenveen uit langs het Abe Lenstra Stadion.

Abe Lenstra was de grote vedette van Sportclub Heerenveen, dat deze week het eeuwfeest vierde. Ter gelegenheid van dit jubileum kwam dit prachtige boek over de clubhistorie uit.

Via de prachtige landgoederen van Oranjewoud, het begin van de Fryske Wâlden, kwamen we in Katlijk uit. Het weer hield geen gelijke tred met het landschap, want het begon te regenen. We trokken onze regenjassen aan en onder een afdakje van een huisartsenpraktijk in Nieuwehorne lunchten we.
Toen we richting Jubbega fietsten langs de vrij drukke weg trokken we onze regenbroeken ook maar aan. Het zag er naar uit, dat de miezerregen, waar je toch wel nat van zou worden, voorlopig niet op zou houden.

Via Jubbega kwamen we op prachtige stille wegen uit in Moskou en vandaar in Wijnjewoude. Over bospaden hobbelden we naar Bakkeveen, waar we op het terras van een café met veel jongeren de bekende warme dranken bestelden. Onder de brede parasols zaten we droog.

We fietsten door een prachtig natuurgebied langs "Allaardsoog", waar ik in 1986 een cursus "Stimulerend leidinggeven" heb gevolgd. De "Krasse knarren" in de Leidse IJshal hebben er nog last van!
In februari 1986 vroor het flink, dus ieder vrij moment schaatste ik op natuurijs op de grote vijver van het landgoed.

Door een heidegebied fietsten we naar Steenbergen, waarna we via Langelo in Norg terecht kwamen. Camping "De Norgerbergen" zat vol, maar we konden terecht op "Molenduin", een natuurcamping. Dat vonden wij veel beter. 

Na 103 kilometer voornamelijk door Fryslân fietsen, zetten we de tent op in de Drentse bossen. Het toiletgebouw stamde uit de jaren '70. Je moest nog echt doortrekken. Maar de douches waren prima. Voor € 15,20 hadden we geen miskoop.
We fietsten naar Norg om te kijken of we daar konden eten. We konden dat in de luwte op het terras van pizzeria "Monte Giove" aan de Brink.

Ada had dorado, ik zalm. Mijn vrouw nam als toetje 3 bolletjes zelfgemaakt ijs, ik aardbeiencheescake. Na 106 kilometer fietsen, waarvan de helft in de regen, hadden we een droge avond. Op de muntthee, de witte wijn, een Italiaans biertje en de Afflichem blond na natuurlijk.

Hunebedden

Om half 8 werd ik na een droomrijke slaap wakker. Ik kleedde me aan en ging aan de keukentafel het dagboek bijwerken.

De zon scheen aan een onbewolkte hemel. Om half 10 zaten we aan een vrij uitgebreid ontbijt. Nadat de laatste eieren waren weggewerkt, ruimden we alles weg.

We zouden vandaag weer vertrekken bij "De Niezinghoeve".

Afgesproken werd, dat we lunchpakketten klaar zouden maken en bij de hunebedden van Havelte zouden lunchen.

Na op het zonnige terras koffie en thee gedronken te hebben, kregen we te maken met de karakteristiek van dit Paasweekeinde. Van het ene moment in de zon zaten we op het andere moment in de hagel. 't Kan verkeren!

In de keuken verdeelden we de restanten van de voorraad voedsel en drank voordat we vertrokken. Ada en ik reden vanaf Ruinen door een gevarieerd landschap naar Havelte. We hadden slingerende landwegen, bossen, akkers en weilanden en op een gegeven moment zelfs een veld vol tulpen.
We kwamen langs een Solex-verhuurder. Niet veel later werden we tergend langzaam ingehaald door een paar bejaarde mannen, die een helm droegen en gekleed waren in lange leren jassen. Teneinde problemen achteraf te voorkomen vroeg ik veiligheidshalve: "Bent u van de Hell's Angels of van No Surrender?"

Vanaf Uffelte was het klimmen en dalen door bossen en over heidevelden, voordat we bij de twee hunebedden van Havelte aankwamen. De regenbroeken, die we bij Uffelte hadden aangetrokken door de regenbui, konden weer uit. We zaten op een bank wat te eten, toen we Tim en Sheila zagen lopen.

De rest was nadat het begon te regenen al naar huis vertrokken.


Na nogmaals afscheid te hebben genomen, fietsten we via Darp en Nijeveen naar Meppel, waar we de stoptrein naar Zwolle namen. In de stoptrein naar Utrecht zat een stel giechelmeiden luid en duidelijk te vertellen over hun verliefdheden met vragen als "Heb je met hem gezoend?"

De fietsruimte werd steeds voller. In de Domstad moesten we overstappen op de trein naar de Sleutelstad. In de kleine ruimte bleken 3 gewone fietsen en 2 racefietsen te passen.
Bij het uit de trein stappen kwamen we Paul en Andrea tegen, met wie we nog even bijpraatten over het wel en wee. Daarna fietsten we naar huis, waar de dagteller op ruim 38 kilometer stond. Het Paasweekend Drenthe zat er op. Het smaakt naar meer.