Sauer en Saar

"Start the place where dream breed". Deze tekst op een fotolijst boven de urinoirs viel me vannacht op, toen ik onder een zeer heldere sterrenhemel naar het toiletgebouw gewandeld was.

Voor de rest had ik zeer vast geslapen en Ada nog vaster, daar ik om half 7 wakker werd en zij om kwart over 7. Behoudens de weg door Ettelbrück was het zeer stil op camping "Kalkesdelt". De tent was kurkdroog, dus dat ruimde makkelijk op op deze al warme morgen.
Op een tafelbank in de schaduw ontbeten we, waarna we om kwart over 9 de camping af reden naar het centrum van Ettelbrück, waar we al snel het fietspad langs de Sauer vonden. Zo reden we vrij vlak, zodat we ondanks de tegenwind flink opschoten.
Het landschap was mooi met de beboste heuvels aan beide zijden van de Sauer. Via Gilsdorp, Moestrof en Reisdorf gingen we met gezwinde spoed naar Wallendorf, waar we bij een hotel langs de weg koffie en jus d'orange dronken. Langs de route, waar ik in 2004 met een paar kinderen, die toen mee waren op vakantie naar Beaufort, gekanood had, fietste ik nu met mijn vrouw door Dillingen en Bollendorf naar Echternach.

In deze bisschopsstad, die vooral bekend is van Sint-Willibrordus en de befaamde Echternach-processie, gingen we op zoek naar een kaart van Saarland of van de Saar-Radweg. Deze vonden we niet, maar wel kregen we bij het Tourist Information een handig overzicht van fietsroutes rond Eifel, Mosel en Hunsrück met daarbij het begin van de fietsroute langs de Saar tot Saarburg.


Na een kijkje in de Dom, de aankoop van een camping gaz-tankje en een bezoekje aan het terras van een bakkerij voor een koffie, jus d'orange en 2 punten kwarktaart, stapten we gelaafd weer op de fiets om via Rosport en Born naar Wasserbillig te trappen, waar we na een lunchpauze in Born om 2 uur aankwamen.

De veerpont tussen Wasserbillig en Oberbillig kwam er net aan, zodat we voor € 2,80 de Moezel over konden steken.


Op een stukje Mosel-Radweg reden we naar de Saar-Mündung bij Konz.


Hier gingen we verder langs de Saar. Via Könen en Biebelhausen kwamen we in Saarburg aan.

In dit leuke stadje vonden we al snel het VVV, waar we een leporello-fietskaart van de Saar-Radweg vonden, die voor € 12,99 ons eigendom werd. Tevens hoorden we, waar de campings in Saarburg lagen.


Op grond van de naam kozen we voor camping "Leuktal", maar bij aankomst bleek deze pal langs een snelweg te liggen. Het werd dus camping "Waldfrieden", waar we zeer tevreden over waren.

Op veld 66 zetten we onze tent op. Gelukkig in de schaduw van de hoge bomen, want het was wederom een bloedhete dag. Na ons gedoucht te hebben fietsten we naar Rewe, een winkel waar een flinke IJshal in zou passen. Hier deden we inkopen voor het avondeten.
Met een dagtotaal van 87 kilometer waren we terug op "Waldfrieden", waar Ada de rijst met champignons, paprika, tomaat en courgette kookte. Er was yoghurt met perzik toe.
Om half 9 gingen we naar het terras van de camping, waar ik het dagboek bijwerkte, Ada de route van de komende dagen bekeek en we genoten van een witte wijn en een Weissbier op deze zwoele zomeravond.

Weer thuis

Vanmiddag kwamen Ada en ik na tweeënhalve week fietsen weer thuis. De tocht voerde ons via Zuid-Limburg naar de Vennbahn Radweg.

Aansluitend fietsten we door Luxemburg naar de Saar Radweg om uit te komen bij de Vogezen en de Elzas.

Het slot van de fietsvakantie brachten we door in het Zwarte Woud om met de trein naar Aken te reizen en via Zuid-Limburg weer terug met de trein naar Leiden.

In totaal brachten we ruim 77 uur op de fiets door. We legden in totaal 1126 kilometer af met een gemiddelde snelheid van 14.55 kilometer per uur. De maximumsnelheid was 42.52 kilometer per uur. Gemiddeld fietsten we 62,5 kilometer per dag. Als je de 3 treindagen eraf haalt, die het gemiddelde immers drukken, dan is het gemiddelde bijna 71 kilometer per dag voor de resterende 15 dagen. Niet zo gek voor 2 plattelanders van 62, zeker als je in aanmerking neemt, dat er heuse bergetappes in de Vogezen en het Zwarte Woud in zaten met onder andere de Petit Ballon en de Grand Ballon, die in de Tour de France in de eerste categorie vallen.

De komende tijd zal ik regelmatig over deze vakantie schrijven, waarbij het boek van Paul Benjaminse voor Frankrijk ten zuiden van het Saarland voor ons wederom een leidraad zou zijn.

Koblenz

Nadat we de tent hadden opgezet, boodschappen gedaan en gegeten, gingen we 's avonds nog even wandelen naar de plek, waar de Moezel en de Rijn samenvloeien. Aan de overzijde stond een enorm standbeeld van Kaiser Wilhelm I.

Dit standbeeld verklaart ook, waarom twee Wims uit mijn vriendenkring graag naar Duitsland afreizen. Wim van Huis trad met "The Shoes" zeer vaak op bij onze oosterburen, terwijl Wim Beenakker altijd al een voorliefde voor die Heimat heeft gehad. Terwijl in de jaren '60 en '70 bijna alle jongeren popmuziek draaide, dreef hij niet met de stroom mee en hield Wim Beenakker het bij zijn eigen voorkeur: Duitstalige muziek, en dan nog liefst klassiek.
Maar hier hebben we de oorzaak gevonden. In Duitsland wordt hun variant van Wim, Wilhelm, tenminste nog op waarde geschat!!

Aan de overzijde van der Mosel werd trouwens een concert gegeven. We hoorden allemaal nummers van Simon & Garfunkel. Wie van de twee zou het zijn geweest?

De treinen denderden de hele nacht door. En dan bedoel ik geen personentreinen, maar goederenwagons. Dat klonk over de Rijn aardig door. Niet bepaald een "Sound of silence".

Desondanks tussen het spoorboekje door na 92 km fietsen aardig vast geslapen.
's Ochtends wandelden we naar het voetveer over de Moezel, waar we voor € 1,- werden overgezet. We wandelden naar het vertrekpunt van de kabelbaan over de Rijn naar Ehrenbreitstein. Dat kon alleen maar, als we de toegangsprijs voor de Buga, die Bundesgartenschau van € 20,- p.p. betaalden. Dit deden we niet. Koblenz was groot genoeg en er was genoeg te ontdekken.
We begonnen met een bezichtiging van de Sankt-Kastor Basilik. Aansluitend zwierven we door de fraaie binnenstad met zijn vele pleinen.

Van de pittoreske straatjes kwamen we in de drukke winkelstraten.



Onderweg kochten we wat broodjes, die we aan der Rhein nuttigden, waarna we tussen de mensenmassa door wandelden naar aanlegsteiger 7, waar we het pontje naar Ehrenbreitstein namen.

Door het snel stromende water deinde de boot aardig op en neer.
Aan de overzijde wandelden we door de schilderachtige straatjes, tot we bij de trap kwamen, die naar Festung Ehrenbreitstein leidde. Na flink wat treden kwamen we op de slingerweg naar het slot.
Bij de eerste toegangspoort stond een gedenkteken met de aantallen gesneuvelden, die hier gelegerd waren, van de Napoleontische tijd tot de Eerste Wereldoorlog. Deze laatste stak er met 117 gedode officieren en 3995 gesneuelde soldaten met kop en schouders boven uit.
We klommen door tot de toegangspoort van het hoofdgebouw, waar we wederom op het toegangsloket van de Buga stuitten. We daalden af, genietend van het fraaie uitzicht over Koblenz en het samenstromen van Rhein und Mosel.

Hier was duidelijk aan de kleurverschillen te zien, dat het water van beide rivieren niet meteen met elkaar mengde.
Na wederom € 4,- betaald te hebben, konden we weer met het voetveer over de Rijn mee, waar we op een terras aan de Rijnoever wat dronken. Ada bestelde op deze wisselend bewolkte middag een kop thee, terwijl ik me aan het Reinheitsgebot hield.
De wandelroue, die we naar das Deutsche Eck gepland hadden, was voor de verandering versperd door de Buga. Via de Sankt-Kastor kwamen we bij het enorme standbeeld van Wilhelm I.
We namen het pontje over de Moezel weer naar de camping, die in de ANWB-gidsen niet zo goed staat aangeschreven. Geheel ten onrechte: door de Buga is Campingplatz Rhein-Mosel enorm opgepimpt. Er staan twee gloednieuwe toiletgebouwen!
Na de ravioli met broccoli las ik "Passagier voor Frankfurt" van Agatha Christie uit, en 's avonds het boekje van "Till Eulenspiegel". Beide boekjes gaf ik weg aan andere campinggasten. Dat scheelt weer gewicht in de heuvels in de rest van de vakantie.
Toen ik 's avonds na het tandenpoetsen terugliep naar onze tent, hoorde ik een Duitse vader zijn twee kinderen voorlezen uit "Till Eulenspiegel".