Een veelbewogen jaar

Met 10.028 kilometer fietsen was de basis voor een veelbewogen jaar al gelegd. Het bijzondere was, dat dit tot stand gekomen is zonder een lange fietsvakantie. De enige tocht was naar West-Friesland en terug in het Pinksterweekeinde, toen we 276 kilometer wegtrapten.

Muzikaal gezien waren er 2 hoogtepunten. In februari waren dat de Leidse Scratchdagen, waarbij we grote delen van de "Carmina Burana" van Carl Orff en "The Armed Man" van Karl Jenkins zongen.
Op 12 april was het slotakkoord van "Projecta Musica", toen we onder leiding van Wim de Ru het "Requiem" van Bob Chilcott en "Stabat Mater" van diezelfde Karl Jenkins ten gehore brachten.
We hadden ons dan ook  onder leiding van Joop Beenakker, de dirigent van "Oktopus", goed verdiept in de bladmuziek.

Het veelbewogen jaar kwam samen bij de Bert Grotenhuis Bokaal in Haarlem op 14 maart. 
Tijdens het 512 rondjes op kop rijden op de ijsbaan van Haarlem kreeg ik te horen, dat mijn zus Leny op 75-jarige aan kanker was overleden. 
Later in het jaar zou een kleindochter worden geboren. 

Op 11 mei liep ik als 69-jarige de Leiden Marathon, de gezelligste marathon van Nederland. Het meest bijzondere was, dat er te weinig medailles waren. Edelmoedig stond ik mijn medaille aan de Tsjechische Agata af. Haar ouders en haar zus waren over uit Praag om het marathondebuut van nabij te aanschouwen.

In de zomer waren er weer de gebruikelijke klussen in IJshal De Vliet. Bijzonder dit jaar was het verwijderen van een verflaag middels kleine kogeltjes.

Zoals inmiddels traditie is testten Aad Kleijweg en ik het ijs op de 250-meterbaan in IJshal De Vliet.

In augustus en november gingen Ada en ik op familiebezoek in het mooie Asturias. Bij het eerste bezoek aan Siebe en Ana kregen we te maken met een voor daar ook uitzonderlijk hoge temperatuur.
In die maanden heb ik vrijwel iedere ochtend 6 tot 7 kilometer gelopen. Het contrast met augustus was wel erg groot, toen de bergtoppen door een sneeuwlaag bedekt waren.

Terug in Nederland had ik snode plannen: een baanrecord schaatsen. Dat deed ik op 5 december onder het toezicht van de Goedheiligman en andere andere schaatsliefhebbers.

Met een zeer drukke Kerstvakantie sloten we een veelbewogen jaar af. Zowel in IJshal De Vliet als op natuurijs in Warmond.

Langs blauwe aders

Het had vannacht een beetje geregend, maar om half 7 was het droog. Ik was om 4 uur uit bed gegaan, daar we vergeten waren om het brood uit het vriesvak te halen. We ontbeten samen, ruimden de laatste dingen weg en om 20 voor 9 stapten we op de beladen fietsen.
Via Oegstgeest reden we naar Voorhout om langs de Leidse Vaart noordwaarts te pedaleren met de wind in de rug. De blauwe ader van de Bollenstreek voerde ons via Noordwijkerhout, Halfweg, De Zilk en Hillegom naar Vogelenzang.

Hier reden we richting Aerdenhout, waar de grote landgoederen een groene long vormden in deze stedelijke omgeving.

Via de Haarlemmerhout reden we het centrum van de Spaarnestad binnen, waar we na bijna 35 kilometer fietsen neerstreken op het terras van "Vester" op de Grote Markt. We namen een cappuccino, een warme chocolademelk, een brownie en een appeltaart. In de tijd, dat we er zaten, zagen we een bruidspaar uit het Raadhuis komen en een andere naar binnen gaan.
Langs het Spaarne trapten we naar Spaarndam.
Vandaar was het niet ver meer naar pontje Buitenhuizen. Hier werden we gratis het Noordzeekanaal overgezet. De veervrouw verwoordde het als volgt: "Voor iedereen, die niet over de snelweg mag!"
Aan de overzijde reden we naar Nauerna, waar we langs een blauwe ader naar Westzaan werden geblazen.

Slingerend door Zaanstad kwamen we bij de Zaanse Schans uit.

We slalomden langs de toeristen over het fietspad om op een bankje langs de Kalverdijk brood met gebakken ei te eten.
De rit ging verder naar Wormer en Oost-Knollendam, waar we na een korte rustpauze bij een boerderij naar Spijkerboor trapten.

Hier werden we overgezet met een fietspont. Langs het mooie De Rijp reden we over de slingerende dijk langs Schermerhorn naar Avenhorn. Het land van Hendrika de koe.

Hier gingen we een stukje zijwaarts naar Oudendijk, waar stamvader Adriaen Gerritsz Breen in 1715 is overleden.
In eetcafé "Les Deux Ponts" namen we wederom een cappuccino en een warme chocolademelk om aansluitend naar de Zuiderzeedijk bij Schardam te fietsen.
In licht gespetter trapten we naar Scharwoude om bij de Hulk af te slaan naar camping "'t Venhop" bij Berkhout. Hier zouden we 3 nachten gaan kamperen. Na inschrijving meldde de eigenaresse, dat er ratten op de camping waren, zodat we geen eten rond moesten laten slingeren. Niet gek met al het water op de camping.

Met 91,46 kilometer op de teller zetten we voor het eerst dit jaar de Eureka Susten 3XP op. We wandelden daarna naar eetcafé "De Overkant" , die aan de andere kant van de weg langs de camping lag. Hier zouden we later nog een toetje gaan eten.
We hadden eten meegebracht van huis, dat we aan een picknicktafel nuttigden. We ruimden daarna alles goed en schoon weg. Alle eten hing aan een fiets in een Ortliebtas.
We wandelden naar "De Overkant", waar we een spies van poffertjes en vers fruit met een bolletje vanille-ijs bestelden. Het was heerlijk. We namen een muntthee en een scheepsbier, terwijl ik begon in "De tranen van Kuif den Dolder" van Nico Dijkshoorn.

Bij het tweede biertje kreeg ik kramp in mijn linkerhamstrings. Er zat een hele bal.

Ik stond op en de stoel viel. Rustig lopen hielp. De eerste keer een kleine 100 kilometer fietsen had er meer ingehakt dan ik had verwacht.

Pinksterweekeinde

We zijn vanmiddag teruggekomen van een weekeinde in West-Friesland. Iedereen in Nederland weet, dat het niet bepaald droog is verlopen.

De regen viel vooral op zaterdag en zondag. En dat waren precies de dagen, waarop we relatief weinig gefietst hebben.

In totaal fietsten we 276 kilometer in 4 dagen, waarop vrijdag bijna 92 kilometer en vandaag ruim 112 kilometer. Daarbij pikten we elke dag in ieder geval een klein stukje Zuiderzeeroute mee.

De komende dagen zal ik het dagboekverslag van dit Pinksterweekeinde op dit blog zetten.

Fietsen voor de Waddenzee

In 1978 was ik een van de deelnemers aan "Fietsen voor de Waddenzee", een protestfietstocht tegen de vervuiling van de Waddenzee van Den Helder naar Esbjerg in Denemarken.

Destijds werd de fietstocht georganiseerd door de Waddenvereniging. Na 45 jaar gaan we op herhaling.

De tocht van Texel naar Esbjerg is georganiseerd door de Luchtfietsers.

Het spreekt voor zich, dat deze Oudere jongere ook weer meedoet.

Met het oog op de oplevering van de energiezuinige IJshal "De Vliet" en de daarop volgende klussen zal dat echter niet het hele traject zijn.

Wel zal ik de nodige aandacht aan deze fietstocht van 1200 kilometer besteden. 

Bijzonder is, dat voor fietsers de Afsluitdijk slechts één weekeinde open is: op 1 en 2 juli kun je over deze 32 kilometer lange dijk tussen Noord-Holland en Fryslân fietsen. 

Op zich zegt dit heel veel over het milieubeleid en dan met name het klimaatbeleid van onze regering. Voor fietsers is de Afsluitdijk al jaren afgesloten, terwijl de automobilisten er wel gewoon overheen kunnen rijden. Milieuvriendelijkheid wordt afgestraft. Hoezo, de vervuiler betaalt?

Doe dus net als mijn vrouw en ik en sluit je aan voor (een deel van) Fietsen voor de Waddenzee.
Inschrijven kan door HIER TE KLIKKEN!

Wellicht tot ziens op Texel!

Regen

Vanmorgen ging de wekker om 6 uur. Het regende al, dus we hoefden niet te twijfelen of we onze regenbroeken aan zouden trekken op weg naar Leiden Centraal. In de trein zaten we droog, maar dat was over, toen we in Rotterdam op OV-fietsen naar onze kleinzoons zouden rijden.
Het zou het grootste deel van de dag binnen blijven worden. De voorspelde regen kwam inderdaad. En niet zo'n klein beetje ook!

Op het moment, dat het licht spetterde wandelden we met onze jongste kleinzoon met de wandelwagen naar de bibliotheek om boeken om te ruilen.

Eén van de boeken, die we meenamen was "Boer Boris en het bootje", dat zich duidelijk in het Zuiderzeemuseum afspeelt.

Het andere "uitje", dat ik me veroorloofde was het op de fiets ophalen van onze oudste kleinschool van school. Het werd het bekende liedje.

Maar ik ga mezelf niet beklagen. We hadden een gezellige dag met onze kleinkinderen. De regen namen we op de koop toe.

Meerkeuzemenu

Terwijl gisterenavond half Nederland voor de buis gekluisterd zat vanwege de verkiezingsdebatten, viel er voor mij al wat te kiezen. In de Leidse IJshal was een vergadering van de IJVL. Daarbij werden de ijsuren in IJshal "De Vliet" bekend gemaakt, waarop onze schaatsvereniging gaat trainen. Uiteraard werden daar ook trainers bij gezocht.

Doordat de Buitenschoolse sport van Leiden wordt ondergebracht bij de IJVL en we niet de mankracht hebben om alles op het gezellige vrijdaguur onder te brengen, kozen we ervoor om dat te spreiden over de donderdag en de vrijdag. Zodoende meldde ik me ook voor deze dag aan. De lessen voor de kinderen van Oegstgeest op woensdag gaan ook door, zodat ik in het seizoen 2023-2024 drie middagen op rij schaatsles aan kinderen ga geven.

Met de schaatslessen voor beginners op maandagmorgen en de trainingen van de "Krasse knarren" op dinsdag- en donderdagmorgen weet ik de weg naar IJshal "De Vliet" wel te vinden.

Het begint al aardig op een werkweek te lijken, maar ik heb er zelf voor gekozen!

Dat deed ik vanmorgen ook. In het Rijksmuseum voor Oudheden wel te verstaan. Sommige politici beloven gouden bergen, maar aan het Rapenburg komt het binnen. Zoals de schat van Hoogwoud.

Ik keek nog even op de vloer, of men onderweg niet een paar muntjes verloren had. Dat bleek niet het geval te zijn. Maar daar kan ik niet mee zitten. Ik ben al bijna 40 jaar met een schat van een vrouw getrouwd. Wat dat aangaat is het, anders dan bij de ellenlange stembiljetten, geen meerkeuzemenu voor me.
Via de Boerenmarkt fietste ik naar het Leidsch Dagblad, waar ik door Gert-Jan geïnterviewd werd over de geschiedenis van de Ton Menken IJsbaan en de Leidse IJshal.

Natuurlijk stemt het je nostalgisch, als je vertelt over de ruim 43 jaar, die je op de gladde ijsvloer aan de Vondellaan hebt doorgebracht, maar we kunnen later in het jaar nieuwe nostalgie opdoen bij IJshal "De Vliet".  

Vanaf het Schuttersveld fietste ik in het lentezonnetje naar de Voorschoterweg.

Het was aardig opgewarmd na de lichte nachtvorst.

Vanaf het modderige parkeerterrein maakte ik wat foto's.


Daar de bomen nog niet in blad waren, reed ik nog even naar de Vlietzijde.

Mij viel op, dat er inmiddels heel veel platen op het framewerk waren gelijmd en geschroefd.

Op dat moment zag ik, dat een paar bouwvakkers op het punt stonden om een paar nieuwe platen aan te brengen. Een uitgelezen kans om dit op de gevoelige plaat vast te leggen.

De bouwvakkers zijn bezig voor ons toekomstig schaatsplezier!
Na een halve middag thuis te zijn geweest, stapte ik weer op de fiets naar de Vondellaan. Voorzitter Jos Arts en ik werden op de foto gezet ten behoeve van het artikel in het Leidsch Dagblad van 25 maart over bijna een halve eeuw schaatsplezier in Leiden.

Voor degenen, die bang zijn, dat ik me ga vervelen, ik kan hen geruststellen. Om 7 uur volgt een vergadering in de IJshal.

We zijn bezig het slotfeest op 26 maart voor te bereiden, zodat u op die dag een meerkeuzemenu heeft....