Een snipperdag

Gisterenmiddag heb ik een paar uur met takken lopen sjouwen op de volkstuin.

Niet bepaald ideaal vlak na de Tulpenmarathon, maar ja, ik had het mijn vrouw beloofd. En afspraak is afspraak. Daar kan men in de wereldpolitiek nog wat van leren.



Mijn vrouw vertrok vanmorgen vroeg naar de volkstuin, waar de takken zouden worden versnipperd.
Ik ging op hetzelfde moment naar IJshal De Vliet, waar ik de beginnersgroep van de Schaatsschool voor mijn rekening zou nemen.

Ik ging er al van uit, dat op deze mooie maar frisse morgen er net als de voorgaande weken niemand op zou komen dagen.

Maar dat viel mee. Er kwamen 2 vrouwen opdagen, zodat ik kwam doen, waarvoor ik kwam: schaatsles geven. Na een uur kon ik met een paar IJVL-ers nog een half uurtje "uitrijden". Zo kwam ik toch nog aan 66 rondjes van 250 meter.

Na een kop thee fietste ik in het lentezonnetje naar de volkstuin toe, waar de takkenversnipperaar net weg was.

Mijn taak was om de houtsnippers vanaf de ingang van het tuinpark naar onze tuin te kruien.

Ik heb namelijk ervaring met kruiend ijs.

Vandaag was er echter geen sprake van kruiend ijs. Daarvoor was het te warm geworden.
Zodoende moest ik mij behelpen met een kruiwagen. 

Ik heb er zo'n 25 met een schop vol houtsnippers geschept en deze naar onze tuin gereden, waar Ada de snippers vrij dik over de paden uitspreidde.

Het was derhalve een heuse snipperdag....

The Analogues

Gisterenavond ging ik met 3 mannen van gevorderde leeftijd naar het naast de Johan Cruijff gelegen Ziggo Dome om te luisteren naar "The Analogues", die de lp's "Let it be" en "Abbey Road" van "The Beatles" integraal uitvoerden als slot van een drieluik.

Met Hans Boers fietste ik naar Leiden Centraal, waar we met Bauke Dooper hadden afgesproken. Uit het archief haalde ik een foto op, waarop we gedrieën aan kop van een groepje schaatsers op de Gouwzee rijden.

In Schiphol stapte mijn vriend Bas Warnink, met wie ik de passie voor muziek deel, in de trein.


Bij station Bijlmer Arena stapten we uit en wandelden met een grote meute naar de Ziggo Dome. Daar konden we nog een biertje drinken, voordat we de grote zaal betraden om te gaan genieten van "The Analogues".

Verrassend genoeg begon het concert met "The Young Analogues", die werk uit de beginjaren van "The Fab Four" speelden.

Het was de opmaat van een fantastisch optreden van deze coverband. Zou zouden "The Beatles" zelf geklonken hebben, als zij hun mooiste werk live ten gehore zouden hebben gebracht.

Over muziek kun je uren praten, maar je moet het vooral beluisteren.

De toegift en het slotakkoord van "The Analogues", was "All you need is love".

Wij hadden met volle teugen genoten. In de volle trein vonden we een plekje in de Eerste klas, maar we werden gecontroleerd door een eerste klas conducteur. Hij wees ons op open plekken in de Tweede klas. We deden dat. Op deze fantastische avond kwamen we er zonder boete mee weg.

Kerstschaatsen

Net als gisteren had het vannacht aardig gevroren.

Op klomphoogte kwam het wel tot matige vorst.

Langzaam maar zeker werd de vorst uit onze regio verdreven door een oprukkende zuidwestenwind. 

Van diverse mensen kreeg ik de vraag, of ik vandaag al geschaatst had. Dit werd ingegeven door de persberichten, dat er op de Ryptsjerkerpolder bij Leeuwarden werd geschaatst.

Om meteen maar alle geruchten te ontzenuwen: ik was er niet bij. De laatste keer, dat ik met Kerstmis heb geschaatst op natuurijs was in 2010 op de Gouwzee.

Vandaag hadden we een gezellig samenzijn met ons gezin inclusief onze kleinzoons.

Alleen onze Spaanse gezinsleden konden er helaas niet bij zijn op deze Tweede Coronakerstdagen. Via Skype konden we hen "Feliz Navidad" wensen.

De lichaamsbeweging was vrij beperkt: fietsen naar het winkelcentrum om een paar vergeten boodschappen te doen en een wandelingetje na de kerstlunch. Morgen gaan we ons weer houden aan de adviezen van Erik Scherder.

Kerstschaatsen zat er vandaag niet in, maar gezelligheid met het eigen gezin is ook belangrijk.

Het kan vriezen, het kan dooien

Op één en dezelfde dag kreeg ik twee heel tegenstrijdige winterverwachtingen onder ogen. Laat ik met de somberste beginnen. In Trouw van 20 oktober stond een alarmerend bericht onder de kop "Meren worden te warm voor de tocht der tochten".

Op 4 januari 2022, dus met nog minder dan een kwartaal te gaan, is het een kwart eeuw geleden, dat de laatste Elfstedentocht is verreden. De langste tijd sinds de oprichting van de Elfstedenvereniging.

Met de voortschrijdende opwarming van de aarde worden ook de meren opgewarmd. Dit betekent, dat de meren 14 dagen minder bedekt met ijs als we er in slagen om de stijging tot anderhalve graad te beperken. Een gemiddelde Nederlandse winter telt nu 6 ijsdagen....
Kortom, hier wordt je als schaatser niet vrolijk van.

Dat waren we de afgelopen winter wel, toen we op de Vogelplas en op de Kagerplassen konden schaatsen.

Wat dat aangaat was de winter van 2020-2021 een normale winter. Het allerleukste van dit korte bezoek van Koning Winter was, dat je alleen maar blije gezichten om je heen zag!

Die gezichten zullen als het aan weerman Reinout van der Born ligt komende winter wel eens langduriger blij kunnen zijn.

Onder de kop "Vroege winterverwachting: winter 2022 koud en droog" op Weer.nl heeft hij een doorwrocht verhaal geschreven, waarbij hij kijkt naar jaren met dezelfde voorgeschiedenis. Deze jaren zijn 1962 en 2010.
De winter van 1962-1963 was de koudste van de vorige eeuw met een bizar koude Elfstedentocht.

De mannen van '63 volbrachten de hel van 1963.


Zelfs met een herhaling van 1962-1963, met een gemiddelde van -3,1 graden Celsius, met anderhalve graad verhoging, kunnen we een Elfstedentocht verwachten. Januari 2022 zou dan uitkomen op -3,8 en februari op -1,9. Twee maanden schaatsen op natuurijs!
Het jaar 2010 kende een steenkoude decembermaand met een gemiddelde van -1,1. Je moet tot 1969 terug voor een koudere december!

Na december 2010 volgde in 2011 een zachte winter. Ook voor deze "milde variant" zou ik nu blind tekenen.
Zelf waag ik me nog niet aan een winterverwachting. Ik wil eerst afwachten, wat november gaat doen.
Terugkijkend op 2021 zie je wel, dat de pieken en de dalen in de temperatuur lang aanhouden.

De constatering "Het kan vriezen, het kan dooien" is wat mij betreft op dit moment nog aan de orde. Het feit, dat de koudere perioden zo lang aanhouden, maakt mij wel hoopvol.

Het kan, maar daarvoor moeten alle puzzelstukjes wel op de goede plek vallen.

Blauwe maandag

Vandaag is het blauwe maandag, maar van blauwe lijntjes is op de weerkaarten weinig meer te bespeuren. Het werd na de sneeuw van zaterdag dan ook zomaar 7 graden Celsius. 

De poolwervel mag dan gesplitst zijn, wij zitten constant aan de verkeerde kant van de hoge- en lagedrukgebieden.

De ijspluim voor de komende weken spreekt dan ook boekdelen.

Sinds 1 januari hebben we te maken met het nieuwe normaal.

De jaren '80 met veel koude winters zijn uit het 30-jarige gemiddelde verdwenen en de extreem warme jaren '10 zijn er voor in de plaats gekomen, met als gevolg, dat je ineens meer blauwe kleuren ziet in de 30-daagse temperatuuranomalie.

Dit is die van eind december 2020.

En dit is die van vandaag. De blauwe vlekken onder de nullijn zijn ineens langer en breder, terwijl het niet met terugwerkende kracht ineens kouder is geworden in 2020! De oorzaak zie je hieronder.

Door het om de 10 jaar verversen van het nieuwe normaal wordt de klimaatopwarming verdoezeld!




De laatste 2 decennia zijn niet normaal en het drijft natuurijsschaatsers af en toe tot wanhoop.

En dan te bedenken, dat de zon de laatste decennia niet zo actief is. 

Je zou de afgelopen 3 jaar juist koude winters verwacht mogen hebben gezien het minimale aantal zonnevlekken, maar het tegendeel is gebeurd. Alleen rond 1 maart 2018 konden we op natuurijs schaatsen.

Kun je nagaan, hoe sterk de temperatuurstijging wel niet geweest zou zijn, als de zon actiever zou zijn geweest. Kortom, er is voor schaatsers wel enige reden om van een blauwe maandag te spreken.

Toch gaat dit niet voor alle schaatsers op. De Elfstedenwinnaressen Lenie van der Hoorn, Tineke Dijkshoorn en Klasina Seinstra kregen vandaag uit handen van Wiebe Wieling alsnog de onderscheiding voor het winnen van de Tocht der Tochten. Hun namen prijken binnenkort ook op het standbeeld bij de Elfstedenhal in Leeuwarden.

Volkomen terecht! Dit had jaren eerder moeten gebeuren.

Ander goed nieuws is, dat het nog maar 2 dagen duurt, dat een van de grootste klimaatontkenners zijn biezen pakt en de Verenigde Staten zich weer bij het Klimaatakkoord van Parijs aan zullen sluiten.

Hopelijk gaat het vanaf woensdag onder Joe Biden de goede kant op. Maar we hebben nog een heel, heel, heel lange weg te gaan.....

Geen Elfstedentocht

En ineens was daar het nieuws.

Niet dat we ons daar nu al druk over hoeven te maken, gezien de "hittegolf", die we net achter de rug hebben.

Het gemiddelde boven de normale temperaturen van de afgelopen maand ligt nu boven dat van de hittegolf van augustus!

De assistent-rayonhoofden hoeven dus nog niet aan het werk.

Maar mocht het onverhoopt toch zo ver komen, dan gooit corona dus roet in het eten. Maar vanuit de organisatie van de Elfstedentocht begrijpelijk gezien de te verwachten toeloop.

Op de site van de Koninklijke Vereniging "De Friesche Elf Steden" legt op de site keurig uit, wat de achtergrond is van hun besluit in deze coronatijd. Jammer maar begrijpelijk. Maar als het ijs er ligt, kun je de Tocht der Tochten in kleine groepjes toch schaatsen.

Wat in 2012 kon, kan in 2021 ook! Het alternatief, de Overijsselse Merentocht, is vanwege corona ook bij voorbaat afgelast. We zullen het dus moeten zoeken in ongeorganiseerde schaatstochten. Vooralsnog zullen we ons dus moeten richten op de Vogelplas.

Of de Gouwzee.

En hopelijk kunnen we ook de Molen- en Merentocht weer eens een keer schaatsen.